Jump to content

పుట:పంచతంత్రము (బైచరాజు వేంకటనాథుడు).pdf/101

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

ర్జితకాముం దనుఁ దా వరించు సిరి నిర్ణిద్రానురాగంబునన్.

⁠ 163


క.⁠

అవివేకి నలసు విగత, వ్యవసాయున్ హీనుఁ గుటిలవర్తను నధముం
గువిచారుఁ జేర దిందిర, యువతీమణి వృద్ధుఁ గవయనొల్లనిభంగిన్.

⁠ 164


క.⁠

సరసప్రజ్ఞోత్సాహ, స్ఫురితుఁడ వీ వెచట నున్నఁ బూజ్యుఁడవు గుణా
కర మూషకకులశేఖర, యురగేంద్రుఁడఁ గాను నిన్ను నుత్కర్షింపన్.

⁠ 165


చ.⁠

అడఁగని లేమిఁ బొట్టుపొఱ లయ్యును ధీరుఁ డొకానొకప్పుడున్
విడిచి చరింపఁ డగ్రపదవిం గృపణుం డసమానసంపదం
బొడవయి యుండియుం దడయఁబోఁ డది యెవ్వరి కేది మార్గ మా
నడవడి వా రొకింత విడనాడరుగా గడతేరునంతకున్.

⁠ 166


క.⁠

ధనవంతుఁడనని మదమున్, ధనహీనుఁడ నని విషణ్ణతం బొందవు హ
స్తనిహతహేలాకందుక, మనఁ బాతోత్పాతములు జనావళి కగుటన్.

⁠ 167


సీ.⁠

జలధరచ్ఛాయయు ఖలమైత్రియును నవసస్యంబు యువతియు జవ్వనంబు
సంచితార్థంబు నీషత్కాలభోగ్యము కావున వలవింత గా దొకింత
తెలు పంచగమికి నెమ్ములకుఁ జిత్రతి కీరములకుఁ బచ్చదనంబు గలిగె మొదల
నేవేల్పువలన నద్దేవదేవుఁడు పోషకుఁడు సువ్వె మది నేల కుతిలపడఁగ

⁠


తే.⁠

జనుఁడు బ్రతుకు నూఱుసంవత్సరము లంత, కాల మెవ్వడుండు మేలుతోడఁ
గౌతుకమునఁ గొంతకాలము చను మహా, కష్టవిష్టిఁ గొంతగాల మరుగు.

⁠ 168


వ.⁠

దానతుల్య యగువిధియును సంతోషసమం బగుసుఖంబును శీలసదృశం బగుభూ
షణంబును నారోగ్యసదృక్షం బగుభారంబును లేదుగదా! యిమ్మాట లటుండె
మదీయస్నేహంబునఁ గాలం బపనయింతురుగాక యని మందరకుండు హిరణ్యకు
నాశ్వాసింపుచుండె నప్పుడు లఘుపతనకుండు.

⁠ 169


క.⁠

శమితశఠాకమఠాని, ర్గమనప్రమదంబు హృదయగతచింతాశ
ల్యముఁ బెఱికివైవ నీమై, త్రి మనోజ్ఞవిశల్యకరణి ధృతి నూహింపన్.

⁠ 170


క.⁠

ధరలో సత్పురుషులు సత్పురుషాపద్ధరణహేతుభూతులు గారే
కరు లుబ్బలిలోఁ జిక్కినఁ, గరు లెత్తఁగఁ జాలియుండుఁ గాదే పుడమిన్.

⁠ 171


క.⁠

నిధిసాధకుఁడు ఘనాంజన, విధినిక్షేపంబుఁ జూపువిధమున సుజనుం
డధికాపదార్తులకు హిత, మధురోక్తి నఖండసౌఖ్యమహిమ ఘటించున్.

⁠ 172


మ.⁠

కరనీరేరుహ మర్థి పాపఁ బ్రతిపక్షత్రస్తుఁడై వచ్చి కా
తరబుద్ధి న్మనుజుండు మాటు సొర నాస్థ న్నిస్తులార్థాభయా
చరణప్రక్రియలం గృపామతిఁ దదాశాభంగవైముఖ్యముం

⁠