నిర్వచనోత్తరరామాయణము
అష్టమాశ్వాసము
| |
పతిగౌరీపతివా
ణీపతిలీలాచతుర్థనిజవర్తనుఁ డి
ష్టాపూర్తనిరతమతి కరు
ణాపూర్ణుఁడు మనుమసిద్ధినరవరుఁ డెలమిన్.
| 1
|
| క. |
అంత నొకనాఁడు నృపుఁ డ, త్యంత మహిమఁ బెద్దకొలువునం దున్నయెడ
విం తయిన కొన్నివచనము, లెంతయు మధురములు గాఁగ ని ట్లనెఁ జదలన్.
| 2
|
కుబేరపుష్పకము రామునియొద్దకు వచ్చుట
| ఆ. |
ఏను బుష్పకంబ మానవాధీశ్వర, నీవు పరమధర్మనిపుణబుద్ధి
నపుడు నన్నుఁ గిన్నరాధిపుపాలికిఁ, బోయి యతనిపంపు సేయు మనుడు.
| 3
|
| మ. |
భవదాజ్ఞం జని యాధనేశుఁ గని నీపం పెప్పుడుం దొంటియ
ట్ల విధేయాత్మతఁ జేయ నన్నుఁ బనిచె లావణ్యవారాశి దా
నవవిధ్వంసనుఁ డాశ్రితాపదుదయోన్మాథక్రియాశాలి రా
ఘవచూడామణి రామదేవుఁడు గృపాకల్పాతుఁ డై నావుడున్.
| 4
|
| శా. |
ఆతం డచ్చెరువాటు సంతసము వక్త్రాబ్జంబునం దోఁపఁగా
నాతో నిట్లని పల్కె రామధరణీనాథుండు లోకత్రయం
బాతంకం బెద నుజ్జగింప సుర లత్యానందముం బొంద దు
ర్జాతుం బంక్తిముఖున్ వధించి కొనియెన్ సర్వంబు లంకాపురిన్.
| 5
|
| క. |
నీవును నం దొకసర కా, భూవల్లభునకు వినోదమునకును బాత్రం
బై వలసినచోటులకుం, బోవలఁతివి నిన్ను నిందుఁ బుత్తేఁదగునే.
| 6
|
| చ. |
అదియునుగాక లోకముల నన్నిటిఁ గావఁ దలంచి దుష్టదు
ర్మదఖరదండమండనపరాయణు లై చనునట్టివారి కి
ట్టిది దగుఁ గాక పూని యొకటిం గడతేర్పఁ గడంగ లేక యె
ల్లిదు లగువారి కేటికి సలీలవిహారము వేడ్క సేయఁగన్.
| 7
|
| ఉ. |
కావున నెల్లభంగులను గ్రమ్మఱఁ జయ్యనఁ బోయి రామధా
త్రీవిభునొద్ద నిల్వుము మదీయహితం బిది యేను బంపఁగాఁ
|
|
