పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/548

⁠

నటుగాన లక్ష్మీశ్వరానుకూలోపజీ                        వనుఁ డర్థకామము ల్పెనగొనంగ నిజధర్మమున నైన నిష్ఠురోక్తులు పల్కఁ                        జెల్లదు తాపంబు జెందుఁగాన

⁠

తే. గీ.⁠

నిష్ఠురోక్తులచేత నన్వీతభక్తి నిత్యవాత్సల్యజలరాశి నిరతిశయద యారసోద్యత్కటాక్షు మురారి సర్వ దర్శిఁ గలుగంగఁ జేయుట తథ్య మరయ.

⁠ 158

వ.⁠

ఇందున కిందిరావిభుం డిట్లనియె.

⁠ 159

క.⁠

హెచ్చిన మత్సరగుణమున మచ్చక్రాంకితుని ద్వేషమదకటు[1]పురుషా త్యుచ్చారణములఁ గలచన సచ్చరితుఁడు మద్విరోధి సందేహంబే?

⁠ 160

వ.⁠

ఇది గావున స్వశరీరోద్ధులైన హరిప్రియుల నిరోధించిన నీశ్వర నిరోధంబు నట్ల యని శ్రుతియు నానతి యిచ్చె యమభయుల స్వశరీర పోషణార్థ మాశ్రయించెనేని వైష్ణవుండు భగవంతుండు గలుగుట మఱచితినని వర్ణించవలయు. విశ్వంబునకు భగవంతుండు రక్షకుం డగుట శ్రుతిసిద్ధంబు. నిర్భరుండై ప్రతినిత్యసంతుష్టుండై శ్రీశ ప్రియవిధులు సేయవలయు ననన్యులై నన్నుఁ జింతింపుచునే జను లుపాస్తి గావింపుదురు. వారియోగక్షేమంబు నేను వహింతునని కృష్ణుం డానతి యిచ్చెం గావున వైష్ణవులు నిత్యపూర్ణులు వినుము.

⁠ 161

వైష్ణవనియమములు

సీ.⁠

జగదీశ్వరునకును స్వాతిక సర్వశ                        క్తిత్వ స్వజనరక్షకత్వ సత్కృ పాబ్ధిత్వ సంతతోదారత్వ సత్వస                        ర్వజ్ఞత్వములు సమగ్రములు గాఁగఁ దెలియఁజేయు శ్రుతిస్మృతిపురాణవేదశి                        ఖేతిహాసంబుల నెఱిఁగి దాన నిశ్చితాత్మకుఁడయి నిరపేక్షుఁడయి నిరం                        జనుఁడయి హరిసమాశ్రయణ భోగ

⁠

1. పురుషోత్యు