పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/542

వైష్ణవులవైశిష్ట్యము

క.⁠

తనువునఁ జక్రాంకము సే యని మనుజాధములు గలుగు నావేశము లెం చ నవైష్ణవములు దద్దే శనివాసులు వైష్ణవులు నసాత్వికు లెంచన్.

⁠ 124

సీ.⁠

ఉరుశుద్ధసత్వమయుండు విదుఁడు విష్ణు                        భక్తులు సాత్వికప్రవరు లార జస్తమోమయదేవసముపాసన మొనర్చు                        వారల సాత్వికుల్ వారియిండ్ల నాపద వచ్చిన నన్నపానాదులు                        వలువదు భుజియింపవలనెనేని యతఁ డధఃపాతంబునందు నూర్ధ్వపదాను                        [1]గతుఁడు విష్ణుండు లోకములు నట్లె

⁠

తే. గీ.⁠

యుచ్చతరము లధఃపాత మొనరఁజేయు సకలదుఃఖౌగములు నవైష్ణవజనాన్వ యంబు నట్ల నధఃపాత మన నవైష్ణ వాన్వయంబు జగంబుల నరసి చూడ.

⁠ 125

క.⁠

నందీశ్వరశాపంబున నిందింతురు భాగవతుల నీచాత్మకులై కొందఱు విప్రులు వారికి సందిగ్ధ మెదంబెడంద సద్దండనముల్.

⁠ 126

తే. గీ.⁠

వరగుణాధికులైన యావైష్ణవులకుఁ బ్రాతికూల్య మొనర్చిన ఫల మగమ్య మైన దారిద్య్ర్య మిది చాల ననుభవించి మఱియు నట్ల యొనర్తు రున్మత్తు లగుచు.

⁠ 127

క.⁠

తగునే విని సహియించుట భగవద్భాగవతనింద పాపిష్ఠులు త ద్భగవద్ద్రోహులు వారలె యగుదురు మఱి వారికన్న నన్యులు గలరే?

⁠ 128

1. గతులు