పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/543

క.⁠

హరినింద సేయు పాతక వరు లుండినచోట నరకపద మాక్షిత్ప్రాం తరమునను శుద్ధవైష్ణవ వరులు నిమేషాంతరంబు వలవదు నిలుపన్.

⁠ 129

తే. గీ.⁠

ధర నసాత్వికదేవప్రధానమైన యది యసాత్వికతీర్థమౌ నందు నుండఁ దగదు సాత్వికులకు విష్ణుధామ మెద్ది యదియె సర్వప్రదము తగు నందు నుండ.

⁠ 130

సీ.⁠

తదధీనవృత్తిమై దనువు గల్గిన యన్ని                        నాళ్లు శ్రీహరిసేవనం బొనర్చి సౌఖ్యంబు నొంది యసాత్వికదేవతా                        భజనంబు చేసినఁ బాయు సత్వ గుణ మెల్ల నాసత్వగుణము పోయిన నధః                        పాతంబునందు దుష్పాతకముల వైష్ణవవర్యుఁడ వైష్ణవసంవాస                        సంభాషణముల దోషంబుఁ గాంచు

⁠

తే. గీ.⁠

శ్రౌతకర్మంబు స్మార్తకర్మంబు నడుపు నయ్యసూచానుఁ డగు విప్రునైన వైష్ణ వాన్వయునిఁ గానివానిఁ గల్యమునఁ జూచి చన దసాత్వికునకు నమస్కార మెసఁగ.

⁠ 131

క.⁠

వైష్ణవుఁ దెగడిన నెదుట న వైష్ణవుఁ గని మ్రొక్కినన్ భవధ్వంసకుఁడౌ విష్ణుని నిందించిన యన హిష్ణుఁడు వాఁ డెంచఁ బతితుఁ డే మనవచ్చున్.

⁠ 132

చ.⁠

హరిభజనంబు సేయక దురాత్ముఁ డసాత్వికతత్వదేవతాం తరభజనంబుఁ జేసి వసుధాస్థలి నంత్యజుఁడై వసించు దు శ్చరితుని వానిఁ జూచినను సమ్మతి నంటిన మాట లాడినన్ నరు లొకవైష్ణవుం గని ఘనస్థితి మ్రొక్కి స్పృశింపఁగాఁ దగున్.

⁠ 133