పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/409

క.⁠

దక్షుఁడు నీరేరుహలస దక్షుఁడు పుత్రుండు భార మానెడు నో ప ద్మాక్షి! మృగయావిహారా పేక్షం దిరిగెద మహామహీధరవనులన్.

⁠ 129

వ.⁠

అనిన సంధ్యావళి యిట్లనియె.

⁠ 130

సీ.⁠

సత్యంబు పలికితి జననాథ! పుత్రసౌ                        ఖ్యము శతక్రతుఫలసమధికంబు స్వామి! సప్తద్వీపసంవేష్టితావనిఁ                        బ్రబలితి పుత్రునిఁ బ్రభునిఁ జేసి భుజశక్తి మృగహింస పూనంగఁ దగదు జ                        నార్దనప్రీతిగా యజ్ఞములు స మృద్ధిఁ [1]గావించు ప్రసిద్ధికి నెక్కంగ                        భోగస్పృహావృత్తిఁ బొరలక సుర

⁠

తే. గీ.⁠

నరవరానందముగను మానసము నిలుపు మట్ల నడచిన న్యాయ మన్యాయ మధిప! మృగయ మృగయాతనాకర మగణితముగఁ బుత్రవంతులు మృగయాశఁ బొంద రిట్లు.

⁠ 131

క.⁠

హరిఁ బూజింపు మహింసా పరమో ధర్మ మనఁగ వినవె పార్థివదోషాం తరములఁ బొరయని మృగములఁ బొరిగొన నిజధర్మహాని భూపాలురకున్.

⁠ 132

సీ.⁠

విద్వజ్జనంబు షడ్విధ మని జీవహిం                        సాఘంబు వర్ణింప నతిశయమున మొదలిపాతకి యనుమోదించిన యతండు                        ఘాతకుండు ద్వితీయపాతకి యగు విశసనపరుఁడు భావింపఁ దృతీయపా                        తకి యగు మాంసభక్షకుఁడు దాఁ జ తుర్థపాతకి ఘటితోఁ బచన మొనర్చు                        నతఁడు పంచమపాతకాన్వితుండు

⁠

1. గావించు బ్రసిద్ధికి