శౌర్యంబున నన్నిదిక్కులు విమర్శింపుచు, ధాత్రి నిష్కంటకంబుగా
నేలుచు, నేకాదశి నుపవసించి ద్వాదశి సాధించి త్రివిధకర్మంబులయందు
మమత్వంబు విడిచి దేవేశుం జింతింపందగు. హవ్యకవ్యంబులు
దదాత్మ యగు జనార్దనునకే సమర్పితంబులు సేయవలయు. తురీయుం
డయ్యు హృషీకేశుండు నిసర్గంబున జగత్పతి యగు. స్వజాతివిర
హితంబైన సన్మార్గంబు నందున్న మాధవుండే యుపాస్యుండని,
పురుషోత్తముండే భోక్తయు భోక్తవ్యంబును [1]సర్వకర్మంబులందు
నతని కేది నియోగం (బది) సేయందగునని మేఘధ్వానంబగు పట
హంబు హస్తిమస్తకంబున మ్రోయింపుచుఁ జాటించు ధర్మాంగదు
మహిమ తనకంటె నధికంబని యెఱింగియు సంధ్యావళిం జూచి
హర్షించి రుక్మాంగదుం డిట్లనియె.
