Jump to content

పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/280

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


తే. గీ.⁠

అంబరీష వికుక్షి రుక్మాంగద శుక
పుండరీకులు మున్ను దద్భూరిసౌఖ్య
మనుభవించిరి తద్భక్తజనుల కేవు
రకు నిజస్థాన మది రమ్య మకలుషంబు.

⁠ 487


క.⁠

పొగడిన వరాహమూర్తగు
భగవంతుని భూమిఁ గాంచి పరమరహస్యం
బగు శ్లోకద్వయ మచ్చటి
నిగమశిఖార్థయుతమున్ మనీష నొసంగెన్.

⁠ 488


వ.⁠

ఆవరాహచరమశ్లోకంబులు రెండు నివి:

⁠


శ్లో.⁠

స్థితే మనసి సుస్వస్థే శరీరే సతియోనరః
ధాతుసామ్యేస్థితేస్మర్తా విశ్వరూపంచ మామజమ్.

⁠


శ్లో.⁠

తతస్తంమ్రియ మాణంతు కాష్ఠ పాషాణ సన్నిభమ్
అహం స్మరామి మద్భక్తం నయామి పరమాంగతిమ్.

⁠ 489


తే. గీ.⁠

అదియె వైకుంఠవర్ధనం బనఁగఁ దగిన
యనఘమగు యోజనద్వయ మన్నియెడలఁ
దన్మహాక్షేత్ర మెంతపర్యంత మక్షి
గోచరం బగు నది వేగఁ గూర్చు ముక్తి.

⁠ 490


శా.⁠

అం దానందమయం బనా నొకవిమానాగ్రేసరం బొప్పు శ్రీ
కందంబై పరిశుద్ధసత్త్వమయమై కల్యాణమై మ్రొక్కినన్
జిందున్ బాపము లంటఁ దాపము విసర్జించున్ బ్రశంసించినన్
గుందుం దుష్టరజస్తమోగుణనిజాంకూరోగ్రసంసారముల్.

⁠ 491


ఆ. వె.⁠

ఆది కృతయుగంబునందు వైకుంఠమ
ధ్యమున నుండి తానె యరుగుదెంచె
నవ్విమానరాజ మౌర మత్సంకల్ప
మహిమ లోకసజ్జనహితముగను.

⁠ 492


వ.⁠

విమానపశ్చాద్భాగంబునఁ బ్రాకారమధ్యంబున సుదర్శనమును
లక్ష్మియు సర్వకామంబుల నిచ్చుచుండు మఱియును.

⁠ 493