Jump to content

పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/279

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


తే. గీ.⁠

దూషక పరాంగనాసక్త ధూర్త పరధ
నాపహారక పాపభేదానురక్త
పరవినిందానిజస్తుతిప్రవణులేని
ముక్తు లగుదురు దోషనిర్ముక్తు లగుచు.

⁠ 481


సీ.⁠

పాషండశాస్త్రతత్పరులు శూద్రాన్నభ
                       క్షకులు శునకవరాహకృకవాకు
రక్షకుల్ కర్మవిక్రయపరుల్ శ్రాద్ధభో
                       క్తలు గ్రామయాచకుల్ దైవతస్వ
హరులు దుర్గర్వదంభాదిసంయుతులు ని
                       రంతరకనకవాసాభిరతులు
రాజసేవైకకర్మఠు లాత్మకన్యకా
                       విక్రయపరులు దుర్వర్తచరులు

⁠


తే. గీ.⁠

కాకవృత్తులు గోక్లేశకరణపరులు
విప్రనిందక హరిభక్తి వరహిత శర
ణాగతద్రోహ వృషవిధవాసుచిత్ర
ముఖులు దద్గిరి సేవించి ముక్తిఁ గండ్రు.

⁠ 482


తే. గీ.⁠

ప్రబలతరమైన తద్గిరీంద్రమున కనతి
దూరమునఁ బుణ్యసంపదపారమహిమఁ
బరఁగు నరసింహభూధరప్రవర మతిప
విత్రుఁగాఁ జేయుఁ జూడ నపాత్రునైన.

⁠ 483


క.⁠

ఆయెడ నతిభక్తిపరుం
డై యాప్రహ్లాదుఁ డతిగుణాఢ్యుఁడు సులభో
పాయకృతనిఖిలలోక
శ్రేయంబుగ నన్ను శ్రీనృసింహుని నిలిపెన్.

⁠ 484


తే. గీ.⁠

అఖిలలోకోన్నతంబైన యన్నగంబు
మీఁదికెక్కిన మనుజుఁ డమేయదుర్ని
వారసంసారసాగరావర్తములను
మునుఁగఁ డెన్నఁడుఁ దన్మహాఘనత దెలిసి.

⁠ 485


క.⁠

కల దొకయశ్వత్థ మమృత
ఫలమై కల్యాణతీర్థపశ్చిమసీమ
స్థలినిఁ జతుర్వర్గదమై
యలఘుతరజ్ఞానదారకాహ్వయ మగుచున్.

⁠ 486