పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/70

⁠

బు నిగుడ మునివరు నాశ్రమ వనమున కేతెంచె దివ్యవనితామణి దాన్.

⁠ 118

వ.⁠

ఇట్లు వచ్చి సఖీసమేతంబుగా దివ్యయానావతరణంబుఁ జేసి యందు.

⁠ 119

ఉ.⁠

ఇచ్చకు వేడ్క సేయఁదగు నీడల నీడలఁ గమ్మతావులం బొచ్చెము లేక చల్లఁగలపొన్నల[1]గున్నల మించుచాయలన్ నిచ్చలుఁ బూచి పెంపొదవు నిమ్మల యిమ్ములఁ బాంథకోటిపై మచ్చరికించునట్టి యెలమావులఠావుల సంచరించుచున్.

⁠ 120

ఉ.⁠

మూఁగుచుఁ దోడిచేడియల ముచ్చటలం గికురించి యొండుచో దాఁగుచుఁ బుష్పసౌరభకదంబములన్ గల తీవయుయ్యెలం దూఁగుచుఁ బువ్వుఁదేనియలతుంపురుగుంపులచేత నిచ్చమై దోఁగుచు నిండుజవ్వనముతో మురిపంబున విఱ్ఱవీఁగుచున్.

⁠ 121

క.⁠

చెలఁగుచు మర్మపుఁబలుకులఁ గలఁగుచుఁ గరతాళగతుల కనురూపముగా మలఁగుచు రాయంచలగతి మెలఁగుచు నంతంత వేల్పుమెలఁతలు వరుసన్.

⁠ 122

వ.⁠

ఇత్తెఱంగున నమ్మత్తకాశినులు దమలోన.

⁠ 123

క.⁠

మరువము మేను లతాంగీ మువము దగ [2]మమ్ము హరుని మాఱుకొనిన య మ్మరువమ్ము మానుటకు నై మరువ మ్మిది బ్రహ్మ చేసె మానస మలరన్.

⁠ 124

1. తిన్నెల
2. మున్ను