పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/222

తే.⁠

వత్స! నీనేర్పు మీఱ నవ్వాసుదేవు నకును నెఱిఁగింపుమని వచనములు కొన్ని చెప్ప నవియును గురు యుధిష్ఠిర వృకోద రార్జునాదులమాటల నాత్మ నిలిపి.

⁠ 96

వ.⁠

అందఱచేత ననుజ్ఞాతుండై యరుగ ధర్మజుండు తిరుగం బిలిపించి యిట్లనియె.

⁠ 97

క.⁠

సహదేవ! నీవచనముల కు హలాయుధకృష్ణసాత్యకులుఁ బ్రద్యుమ్నా శ్రీహరికుమారులు నతికుపి తహృదయులై పల్కినను బెదరకుము తాల్మిన్.

⁠ 98

వ.⁠

అని బుద్ధి చెప్పి యనిపిన రథారూఢుండై మితపరిజనం బులు గొలువ ద్వారవతీపురంబునకుం బోయి రాజమార్గం బునఁ దత్తద్విశేషంబు లీక్షించుచుఁ జని చని పెనుమొగ సాలఁ దఱిసి రథంబు డిగ్గి ద్వారపాలకులచేతఁ దనరాక విన్నపంబు సేయించి తదనుజ్ఞాపూర్వకంబుగా నాస్థాన మంటపంబునకుం జని.

⁠ 99

సీ.⁠

కనియెఁ బద్మదళాక్షుఁ గౌస్తుభమణీవక్షు              శ్యామలదేహు నాజానుబాహుఁ గాంచనకౌశేయుఁ గాంతావిధేయు గం              ధర్వకోటివిలాసు నవ్యహాసు బ్రహ్మాండధౌరేయు బ్రహ్మానుసంధేయు              దనుజారికరణు దేవనుతచరణు జలజాప్తనుతతేజు సకలయాదవరాజు              భక్తమందారు శోభనవిహారు

⁠