పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/220

⁠

డఱిముఱిఁ గాచినట్టి మనుజాధిపుఁ బైకొని బ్రహ్మరుద్రు లే డ్తెఱఁ జనుదెంచిరేనియు వధింపఁగనోపుదురే తలంపఁగన్.

⁠ 84

క.⁠

కావున నీ కుండినపతిఁ గావు నయం బెసఁగ నట్లు గాదా నన్నున్ దేవేంద్రనందనుని వసు దేవతనయ! చూచి యెఱుఁగుదేకద యనుమీ.

⁠ 85

వ.⁠

అనిన యనంతరం బర్జునుం డిట్లనియె.

⁠ 86

చ.⁠

నిను మనఘాత్మ నన్ను నరవిందదళేక్షణుఁ డింతవానిఁగాఁ బెనిచె నటైన నీనృపతి భీతిలి చేరినఁ గాచినాఁడ నీ తనికయి చచ్చుటొండె రణధారుణిలో గెలుపొండె మేలుగా కని వినిపింపునిమీ కొలువునందు బలాదు లెఱుంగునట్లుగన్.

⁠ 87

వ.⁠

అని పలికె నంత భీష్మాదులెల్ల దేవరసముఖంబునకు నొక బుద్ధిమంతు నంపెదమని న న్నంపిన నేనుం జనుదెంచితినని విన్నవించిన నయ్యరవిందనయనుండు గించిదరుణితలోచ నుండై కొలువు గలయం గనుంగొని.

⁠ 88

చ.⁠

వినఁ గడుఁజోద్య మయ్యెఁ బృథివీవరకోటులతోడఁ గూడి నేఁ గినిసిన కుండినేశ్వరునిఁ గ్రీడియె కావఁగఁ [1]బూనె నట్టె యే మనఁగలవార మన్న ముసలాయుధుఁ డాలము సేయఁబూనెఁ జే పనిగుడ మార సాంబకృతవర్ములు నవ్విరి గేలిఁ బెట్టుచున్.

⁠ 89

వ.⁠

మఱియుఁ దక్కినవారెల్లను వీరాలాపంబు లాడుచుండి రంత నిక్కడ ధృతరాష్ట్రుండు విదురసంజయులతోఁ గూడఁ

⁠

1. బూనెనంట