పుట:ఆంధ్రకామందకము (జక్కరాజు వేంకటకవి).pdf/31

క.⁠

జడదారిమనసునైనన్ గడురాగముఁ జెందఁ జేయుఁ గాంతామణి యే యెడ సంజప్రొద్దు చందురుఁ గడురాగముఁ జెందఁజేయుకరణిన్ ధరణిన్.

⁠ 49

ఉ.⁠

ఎంతయు మందయానముల నెంచగ మించి ప్రసన్నలీలలన్ సంతస మందఁజేయఁగల చంద్రనిభాస్య లదెట్టివేళ భే దింతురు నేర్పుతోడ నతిధీరుల నైనఁ గ్రమంబుచేత నీ రెంతయుఁ గొండలం బలె మహీస్థలియందుఁ దలంచి చూడఁగన్.

⁠ 50

గీ.⁠

మానమును గ్రోధలోభముల్ మదగుణంబు కామమును హర్ష మనుచుండఁ గలిగినట్టి వైరిషడ్వర్గ మడఁపగా వలయు రాజు వీని విడిచిన సౌఖ్యంబు వెలయుఁ గాన.

⁠ 51

సీ.⁠

ధరఁ గోరికలవల్ల దండాఖ్యుఁ డనురాజు           మెఱయఁ గిన్కను జనమేజయుండు నధికలోభంబున నల పురూరవుఁడును           వాతాపి హర్షంబు వదలకుండి మానంబువలన దశాననదైత్యుండు           దంభోద్భవుండు మదంబువలనఁ జెడుటయు మఱి వీని విడుచుటవలన, నా           భాగమహీపతి పరశురాముఁ

⁠

గీ.⁠

డంబరీషాదు లిల నేలినట్టిక్రమము లెఱిఁగి నేర్పరియగు ధారుణీశ్వరుండు శత్రుషడ్వర్గ మడఁచిన సంతతంబు జనులు వినుతింప నేలు నీ జగతి నెల్ల.

⁠ 52