శ్రీ తులసీ స్తోత్రము

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

శ్రీ తులసీ స్తోత్రము పూర్తి పాఠం:

శ్లోకం 

ఓం జగద్ధాత్రీ నమస్తుభ్యం విష్ణోశ్చ ప్రియవల్లభే | యతో బ్రహ్మాద యోదేవాః సృష్టిస్ధిత్యంత కారిణీ | |

నమస్తులసీ కళ్యాణీ నమో విష్ణుప్రియే శుభే | నమో మోక్షప్రదే దేవి నమస్సం పత్ప్రదాయికే | |

తులసీ పాతుమా నిత్యం సర్వాపద్భ్యోపి సర్వదా | కీర్తితావాపి స్మృతాపి పవిత్ర యతి మానవమ్ | |

నమామి శిరసాదేవీంతులసీం విలసత్తమమ్ | యాదృష్ట్వా పాపినో మర్త్యాముచ్యంతే సర్వకిల్బిషాత్ | |

తులస్యారక్షితం సర్వం జగదేక చ్ఛరాచరమ్ | యావినిర్కంతి పాపాని దృష్ట్వావాపాపి భిర్నిరైః | |

నమస్తులస్యతి తరాం యస్త్యే బధ్యాబలిం కలౌ | కలయంతిసుఖం సర్వంస్త్రీ యో వైశ్యాస్తథాపరే | |

తులస్యానాపరం కించద్దైవతం జగతీతలే | యయా పవిత్రితో లోకో విష్ణుసంగేనవైష్ణవః | |

తులస్యాః పల్లవం విష్ణోః శిరస్యా రోపితం కలౌ | ఆరోపయతి సర్వాణి శ్రేయాంసి వరమస్తకే | |

తులస్యాం సకలదేవా వసింతి సతతః యతః | అతస్తామర్చ యేల్లోకే సర్వాన్దేవా న్సమర్చయన్ | |

నమస్తులసి సర్వజ్ఞే పురుషోత్తమవల్లభే | పాహిమాం సర్వపాపేభ్య సర్వసంపత్ప్రదాయికే | |

ఫలశృతి 

ఇతిస్తోత్రం పూరాగీతం పుండరీకేణధీమతా | విష్ణుమర్చయతాం నిత్యం శోభనైస్తులసీదళై | |