పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/88

ద్వితీయాశ్వాసము

77

⁠

జపసర మొక్కచిల్క గొని సైఁగఁగఁ జాఱఁగ నేను బోవుచో నపు డొకవింత గంటి పొదయాకడ నే కడఁ జూడ నెన్నఁడున్.

⁠

క.⁠

మెఱుఁగో మరువిరిశరముల మెఱుగో తెలియంగ రాదు మేనితళతళల్ గరగరిక నిన్ను నైనం గరిగరిగాఁ జేయు నేమి గణుతింపఁ జెలిన్.

⁠

గీ.⁠

చిలుకచేఁ గొన్న జపసరం బలికి మాకు నొసఁగుటకు వచ్చె మెల్లన బిసరుహాక్షి యపుడు మత్తేభమని తోఁచె నంత దెలిసె నెదిరి రజతశుక్తిన్యాయ మిది యటంచు.

⁠

గీ.⁠

అపుడు మాకు నమస్కార మనియె నతివ యామృదూక్తికి మెచ్చి ముత్యములు నోట నించవలె నంచు మది నెంచ నృపకుమార, తరుణి పలు చాలయత్నకృతంబు లయ్యె.

⁠

గీ.⁠

ఇంతి మునివ్రేళ్ళ జపసర మీయఁ రాఁగ గోళ్ల నలవేళ్ళ యిది యొక్కకొమరు గొలిపె

⁠