పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/80

ద్వితీయాశ్వాసము

69

గీ.⁠

అనిన నొక్కింత నవ్వి యోయంబుజాక్షి వంతఁ బడువారి నవ్వింప వచ్చె దీవు బయలు పందిరి వెట్టెదు ప్రౌఢ వౌదు వెన్నియుపమలు కల్పించి తింతలోన.

⁠

శా.⁠

తల్లీ, యింతటిభాగ్యముం గలిగినం దాఁ జాలుఁబో చంద్రునిం బల్లెం బం చన నేర నే మనసులోఁ బాల్ త్రాగఁగాఁ గోరుచో జిల్లేడాకుల దొప్ప గావలయునే చింతింపఁగాఁ జంద్రికల్ వెల్లంబాఱు నభంబు వెండిజిగిపల్లెం బన్నఁ గారాదొకో.

⁠

మ.⁠

అతివా, యెక్కడిమాట మాటల పరాకై యుంటిఁ జంద్రుండు గాఁ డతఁ డాసల్పు కళంకు గాదు మదనుండన్ సాహెబూపం పనన్ వెతలం బెట్టఁగ నిల్వుకోక లటు లెంతే దాల్చి చూడంగ ను

⁠