పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/68

ద్వితీయాశ్వాసము

57

⁠

దిట్టపువీణ బూదిమెయి తెల్లనికుంచెయుఁ గక్షపాల కు ర్మట్టపుపావలుం గలుగు మౌనిశిఖామణిఁ జూచి నవ్వుచున్.

⁠

క.⁠

ఇతనిది కావలె జపసర మితఁ డెవ్వఁడొ దొడ్డతపసి యితఁ డీవీణన్ జతురుఁడు గావలెఁ గల్పన జతచూతుమటంచుఁ జిలుకఁ జయ్యనఁ గొంచున్.

⁠

చ.⁠

తనుఁ గని మాది మాది యని తాపసవర్యునిదండఁ జేరి కాం త నిలిచి దండ మీజపముదండవు మీది గదండి (డ) కొండు కొం డనఁ గొని నీకు మెచ్చు గల దండజయానరొ, యేమరించి దీ నివిఁ గొని వచ్చె నీచిలుక నేరెడుపం డ్లనియేమొ భ్రాంతిగన్.

⁠

మ.⁠

అతిమోదంబు ఘటిల్లె మామదికి నిషావాప్తి నీ కౌను గా

⁠