పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/146

ద్వితీయాశ్వాసము

135

⁠

కఱన కళ్ళెంబున ములుచు తనకీర్తి దిక్కు లకుం జాటు నీటున నోట నిగనిగనినురువులు పరికించుచుఁ జెలంగుతురంగంబు నాడ నాడ జోడనలు త్రొక్కింపుచుఁ దెల్లజల్లులు విచ్చుక ఱెక్కలగతి నిక్కి చూప నచ్చటచ్చట దుమి కించుచు నిజాశ్రమంబునకు వచ్చి ముచ్చ టతో నందఱికి వందనంబులు చేసి దీవనలు గైకొని యిది యంతయు దేవరప్రభావంబు గదాయని కడగంట సావిత్రికడం గని నేర్పు గులుకఁ బలుకుచు నానందకందళిత హృదయారవిందుం డై సంతతారాధితగో విందుఁ డై సుఖం బుండునంత.

⁠

చ.⁠

హితులు పురోహితుల్ సచివు లెంతయుఁ బెద్దలుఁ బూర్వభృత్యులున్ మతి గలవారుఁ బౌరులును మంత్రులుఁ గూడి నుతించి మే మిఁకన్ బ్రతుకుదు మీవు రాజ్యపరిపాలన చేసిన రమ్మటంచు స

⁠