పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/120

ద్వితీయాశ్వాసము

109

⁠

వేదాంత మడుగుటల్ వెస నిల్పి గాయత్రి                  చెలియ ర మ్మనుచు నవ్వలికి జరగ రా రమ్ము రాఁగదే రావె రావో యంచు                  నల్గొగంబులతోడ నలువ పిలువ వచ్చెద నటంచుఁ దలగడవలను చేరి యజునిచెవిలోన గుసగుసమని యటంచు గొంత యేకాంతముగఁ దెల్పఁ గొదవ వినక మునుపె తలయూఁచెఁ బోరాదుమనమటంచు.

⁠

క.⁠

మఱి వినుఁ డని గాయత్రీ సరస్వతులు తెలుప వినుట చాలును మీరే మెఱుఁగ రిది మొదటిపుట్టువ యరసినచో నాకు నేర మగు నే వెఱతున్.

⁠

గీ.⁠

అనిన సావిత్రి బ్రహ్మతో ననియె నీవు స్రష్ట వని యుండి మఱచుటే స్రష్టతనము నోరు మూసినఁ బెడతల నుడువు దనుచు నలువ ని న్నెంతు రాజసం బలరె నిపుడు.

⁠

క.⁠

నీపాప మేమి సేయుదు వాపాప మహిన్ జనింప నటు చేసినదే

⁠