పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/118

ద్వితీయాశ్వాసము

107

క.⁠

తనచేతఁ గాక తక్కిన ఘనులకు మొఱ చేసి చేసి కాకుండిన నా వనరుహనయనుని వైకుం ఠనివాసుని వేఁడుకొన నటన్ జనఁ దలఁచెన్.

⁠

క.⁠

ఇటు గనుక ధవునిజీవం బిటు వేఁడక తగినవరము నేదైనను నొ క్కటి వేఁడుము నే నొసఁగెద దిటముగ నన మదిని బొదలు తెగువ దొలంకన్.

⁠

క.⁠

కూతురు నల్లుఁడు నిచ్చట నీతెఱ వగుమాట వినిన నెంత పొగులునో మాతండ్రి యపుత్రకుఁ డిక నాతనికిన్ సుతులు నూర్వు రగువర మీవే.

⁠

గీ.⁠

అనిన నారీతి నిచ్చెద నడల వలదు నిలువు నాతోడ నాతోడ నీవు రాకు మసుచు బిఱబిఱ చనియె మీయయ్య యనిన ధర్మజుఁడు వల్కె మునికి సంతసముతోడ.

⁠

క.⁠

మాయయ్యపలుకు లెఱుఁగుదు మాయెడ సావిత్రి చనియె నంటి వపుడు నా

⁠