పుట:Shrungara-Savithri-1928.pdf/104

ద్వితీయాశ్వాసము

93

⁠

తల్లీ ని న్నవుఁ గా దనన్ వెఱతు మాదారిద్ర్యముం బోయె నీ వుల్లాసంబున నాదిలక్ష్మివలెనే యుండంగఁ జూడన్ వలెన్.

⁠

గీ.⁠

అనినఁ బ్రియమంది సావిత్రి యహరహంబు మగని నెడఁబాయ కాయత్తమామలకును గొలువు సేయుచు మూఁడుపూటలు గ్రమించి తెఱవ తరువాత నాలవదినమునాఁడు.

⁠

ఉ.⁠

ప్రొద్దున లేచి తాఁ బసపు పూసుక కుంకుమ బొట్టు దీర్చి యా పెద్దల కెల్ల మ్రొక్కి తనపెన్మిటికిం బరిచర్య సేయఁగాఁ బ్రొ ద్దొకజాము సాగుటయు బోటిని బిల్చి ప్రియంబుతోడ నిన్ వద్దన లేము చాలు నుపవాసము పారణసేయు మిం కిటన్.

⁠

క.⁠

అనినన్ మామకుఁ గోడలు వినయంబున మ్రొక్కి రాత్రి విధుమండలముం

⁠