ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది
బంభర శుకకీట సంవాదము
307
అర్భకుల కాటయయ్యు నయ్యయ్యొ! నాకుఁ
బ్రాణ సంతాపకరమగు బాధయగును;
నాదు సౌందర్యగరిమయే నాకు మృత్యు
వగును బంభరమా, యిఁ కేమని వచింతు?
కమ్మఁదేనియఁ ద్రావి ఝంకారములను
శ్రుతి సుఖమ్ముగఁ జేయుచు సొంపుమీఱు
నీరజాగారమున నుండు నీకు నెపుడు
సాటియౌదురె మాబోంట్లు షట్పదంబ?
అని శుకకీటమాడ విని యౌనపు నందఫు రూపుగల్గి తా
ననయముఁ బ్రాణసంశయమునందుచుఁ ద్రిమ్మరుకంటె, నల్లరూ
పున మసిబొగ్గులా గలరి పువ్వుల తేనియలాని తమ్మిగీ
మున నివసించుటే సుఖము మోదమునించును;బోయివచ్చెదన్
అనివచియించి మిళిందము
ఘనవర్ణ గరుద్ద్వయంబుఁ గదలించుచు జు
మ్మని గానము లొనరించుచుఁ
దనదారిని బోయెఁ బుష్పతరువాటికకున్.
__________
