పదునేడవ ప్రకరణము
91
స్థను జూచి కొంచెము విచారముగా నున్నది. మఠమందిరమున వారు లేకున్నచో నగరంబునకుఁ బోయెదను’ అని చెప్పి వెడలిపోయెను.
పదునేడవ ప్రకరణము
భవానందుఁడు కల్యాణిని బ్రతికించుట.
భవానందుఁడు మఠమునఁ గూర్చుండి, హరిగుణంబులను గానము చేయుచుండెను. అపుడు ధీరానందుఁడు విషణ్ణవదనుండై యతఁ డుండిన చోటికి వచ్చెను. భవానందుఁడు, ‘ఏమోయిగోస్వామి ముఖ మేల వాడి యున్నది’ అని అడిగెను.
ధీరానంద —— ఏదో తొందరకలిగినట్లున్నది. నిన్న వైష్ణవసంతానులు ఎఱ్ఱనిదుస్తుల వారినిఁ జూచిరి. వారు సన్న్యాసులను వెదకి పట్టుకొనుచున్నారు. సంతాను లనేకులు కావి శాటీలను విడిచిరి. సత్యానంద ప్రభువు లొక్కరుమాత్రము గైరిక వస్త్రమును విడువక నగరాభిముఖులై పోవుచుండిరి. తురకలచేతఁ జిక్కి రేమో చెప్పలేను.
భవానంద — వారిని పట్టియుంచెడి వీరు లగు మ్లేచ్ఛులు ధరణిలోఁ బుట్ట లేదు. అయినను, నేనొకసారి నగరముదిక్కుపోయి చూచి వచ్చెదను. నీవు మఠమున జూగ్రత్తగా నుండుము.
