పుట:2015.373276.Rangaraya-Charitramu.pdf/98

ద్వితీయాశ్వాసము.

97

⁠

మంతయేకాని పౌరుషహాని కొప్పి వెడలనోపము దీనికి నడల ననుచు.

⁠ 241

మ.⁠

నయసంధాయకచాతురి న్మెలఁగు శాణా వైతివా యర్దని ర్ణయ మేర్పా టొనరించి సంధియ యొనర్పం జూడు మీవింక దు ష్క్రియకుం బూనిన వానిడెంద మది చక్కం జేర్పలే మన్నచోఁ బుయిలోడం జనదంతమాత్రలకు మాబోం ట్లిందు రాఁజెల్లునే

⁠ 242

క.⁠

మంచిది మాకర్మము వై రిం చనకృత మెట్లొ యట్టిరీతిని జరుగుం గొంచక చనుఁడీ యన మే లంచు న్హసనల్లిఖాను డరిగెం దిరుగన్.

⁠ 243

శా.⁠

రాజీవాసనవంశసంభవశిఖారత్నంబు నాఁ బొల్చునా గోజీరాయఁడు రాజు మేటితురక ల్గూర్చుండఁగా నోలగం బై జంభాసురుపోల్కి నుండెడు సుబాపజ్జం ప్రవేశించి కే ళీజైవాతృకుఁ డైనవాఁడు హసనల్లీఖానుఁ డుత్సాహియై.

⁠ 244

మ.⁠

ధన మెంతైన నొసంగు వార మని యాథార్థ్యంబుగాఁ గోట యీ మని నౌబత్తు సడల్ప నోప మని యన్యాయంబుచే నెత్తి వ చ్చినఁ బ్రాణంబుల కాసఁ జెంద మని నిశ్చింత న్మముం జంపఁ జూ చినఁ జచ్చే మని పల్కినా రవల మీచిత్తం బనం గ్రుద్ధుఁడై.

⁠ 245

తే.⁠

తోఁకఁ ద్రొక్కిన యురగంబుతో సమత్వ మూని హైదరుజంగు దుర్మానగరిమ రాజు వినుచుండ నంతంత రాజునగ్ని యట్టుల రవుల్కొనుచుఁ బల్కె నిట్టు లనుచు.

⁠ 246