Jump to content

పుట:2015.373276.Rangaraya-Charitramu.pdf/127

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది

126

రంగారాయచరిత్రము


⁠

శాతపరశ్వధాఘాతనిర్దళితమై
       కడువడి నొరగు వృక్షంబుమాడ్కి

⁠


తే.⁠

 బురుజుపై నుండి వ్రాలు నిష్ఠురతరంపు
దెంచె నా గుంటితాఁకు సుదీర్ఘమైన
నెత్తిచేఁ దూలి యిలఁ బడి నెత్తు రొలుక
లాడుఖానాఖ్యుఁ డూడఁ గలంగిరంత.

⁠ 100


శా.⁠

 హాహాక్రందననిస్వనాకులము భీత్యావేశసంత్యక్తచే
తోహంకారము విస్తృతప్రహరణస్తోమం బుదారస్పృహా
రాహుత్తాశ్వచయంబు విహ్వలితవీరవ్రాత ముత్సారితో
త్సాహాందోళితరాజకంబు నగుచుం దత్సైన్య మార్తిం గనెన్.

⁠ 101


చ.⁠

 పిడుగులు రాలినట్టు లతిభీషణవేగసముద్గమంబులై
పడియెడు లోహనాళముఖభాంకృతి మద్ఘుటికాపరంపరల్
కడువడి మేను లుచ్చి చనఁగా వెర గాసిలి నిల్వరించుచో
ప్పడరమి వీఁగి పాఱె యవనాధిపసైన్యము దైన్య మందుచున్.

⁠ 102


చ.⁠

 విశకలితాశ్వికావలియు విహ్వలితోరుచమూసమూహమున్
భృశపరిధావమానకరిబృందమునై వెఱ పేది యిట్లు క
ర్కశుఁ డగు లాడుపాటుఁ గని గాఢవిషాదమనస్కతం జతు
ర్దిశలకుఁ బాఱు సైన్యసమితిం గని ధైర్యదశావశాత్ములై.

⁠ 103


చ.⁠

 కనుకనిఁ బాఱు సైనికులఁ గ్రచ్చఱ హైదరుజంగు సాంత్వన
ధ్వనులు నిగుడ్చుచున్ బహువిధమ్ముల ర మ్మని క్రమ్మరించి త
ద్ఘనరథినీపరంపరకుఁ గాపులుగాఁ బురికొల్పి కొందఱన్

⁠