166 సింహాసన ద్వాత్రింశిక
తే. దెలుపు నలుపును ననియెడి తెలివి తలఁగి
పల్లమును మిఱ్ఱు నెఱుఁగక యెల్లజనులుఁ
బుట్టుచీఁకులగతి నంటి పోక దక్కి
యుండి రుదకంబులో మునిఁగున్నపగిది. 102
క. రాజిల్లెడు తారాగ్రహ
రాజిం గ్రిక్కిఱిసి యంబరము గడు నొప్పెన్
రాజు చనుదెంచు నని యు
ద్భ్రాజితమైయున్న విరులపందిరిభంగిన్. 103
శా. దిగ్భామామృగనాభిలేపనము భాతి న్విశ్రుతం బౌ తమః
ప్రాగ్భారంబు నిశావధూచికురభారస్ఫూర్తి వర్తిల్లఁగాఁ
బ్రాగ్భాగంబునఁ దచ్చిఖావినిహతప్రవ్య క్తరక్తోత్పల
స్రగ్భావంబునఁ గెంపు దోఁచె రజనీరాజద్యుతివ్యాజమై. 104
క. తరుణారుణకిరణోత్కర
పరిహృత ఘనతిమీర మైనప్రాగ్భాగమునం
బురుహూతునెదురనెత్తిన
కరదీపికకరణి శీతకరుఁ డుదయించెన్. 105
క. తనయుదయమె మదిఁ గోరెడు
నను విడిచె నినుండు కల్ల నాయెడ లేకుం
టనెఱుఁగఁ డని పూర్వాశాం
గన జగమున మడ్డు వట్టు గతి శశి మెఱసెన్. 106
సీ. ఉదయాచలము చఱి నున్న బంధూకంబు
కొమ్మను బొడమిన కుసుమ మనఁగఁ
దత్ప్రదేశంబునఁ చలకొని పొడ తెంచు
నలినీలతాపక్వఫల మనంగ
