పుట:శివరాత్రి మాహాత్మ్యము.pdf/113

⁠

[1]యనఁగ దానికి నిష్కృతి యాచరింప.

⁠ 33

గీ.⁠

[2]అపరతంత్రుండవని చెప్ప నాగమములు నిగమములు నీక చెప్పుదు నీలకంఠ యీ దురాత్ముని కతన నీ కెఱుకపడితి [3]నపరతంత్రుండవైతి మా కందఱకును.

⁠ 34

వ.⁠

అని దండప్రణామంబు చేసి కరకమలంబులు మొగిడ్చి నిలిచియున్నఁ గనుంగొని మందస్మితసుందరవదనారవిందుండై యిందుధరుం డిట్లనియె.

⁠ 35

సీ.⁠

మకరరాశిస్థుఁడై మార్తాండు డుండంగ           సమకొన్న మాఘమాసంబునందు సితచతుర్దశినిశి శివరాత్రి యను పేరం           బ్రఖ్యాతిగనిన యా రాత్రియందు [4]నట్టి నాల్జాలును నవధానపరత[5]మై           జాగరవ్రతచర్య జరుపవలయు నా జాగరవ్రతం బనఘప్రాజాపత్య           సత్ఫలం బీనోపు సాధకునకు

⁠

గీ.⁠

నవనిసురుఁడాది చండాలుఁ డాదిగాఁగ నీ వ్రతము సేయఁగా నర్హు లెల్లవారు నన్ని చందాల నీ వ్రతం బలఘుఘోర- పాతకంబుల నెల్లఁ గాల్పంగఁ జాలు.

⁠ 36

శా.⁠

జ్ఞానాజ్ఞానకృతంబులయ్యుఁ బశుహింసాబ్రహ్మహత్యాసురా- పానస్తేయము లాదిగాఁ గలుగు పాపంబుల్ దహించున్ నిమే- షానన్ శంభునిశావ్రతంబు ప్రబలజ్వాలావృతం బగ్ని [6]యె- ట్లేనిం గాలుచు నార్ద్రశుష్కముల నొక్కిం తిధ్మభారంబులన్.

⁠ 37

వ.⁠

ఈ సుకుమారుండు.

⁠ 38

గీ.⁠

మకరరాశిస్థుఁడై (యంశుమాలి) యుండ మాఘ(కృష్ణ)చతుర్దశి (మధ్య)రాత్రి నన్నుఁ (బూజింప) [7]వీక్షించినాఁడు జను(లు) (నట్టి)(కతమున) (పు)(ణ్యాత్ముఁ)డయ్యె నితఁడు.

⁠ 39

వ.⁠

అదియును.

⁠ 40

గీ.⁠

కూతుఁ జండాలి నాలిఁగాఁ గోరి రాత్రి పుష్పములు గోయ నేతెంచి పువ్వుఁదోఁట పార్శ్వమున నుండఁ గాంచె నా భక్తజనులు నన్నుఁ బూజించి జాగరణ(ంబు) సేయ.

⁠ 41

సీ.⁠

తీర్థమాడింపంగ దివ్యాంబరము గట్టి           చందనం బలఁదఁ బుష్పములు పూన్ప

⁠

1. తా. యనుని; ము. యగునె
2. తా. అవిర
3. వపర
4. తా. నాటి
5. తా. యై
6. తా. య
7. తా. వీక్షించునాఁడు