| | ననిమిషవైరికోటి దెగటార, మదీయపితామహుండు, క్ర | 56 |
| ఉ. | కోపము మాను, రక్కసులకున్ మనకున్ బనియేమి, నీగురుం | 57 |
| | ఎవ్వరి నెవ్వరు చంపెద, రెవ్వరు చచ్చెదరు జనులకెల్ల నియతమై | 58 |
| గీ. | మనుజకోటి బహుక్లేశమున ఘటించి, నట్టికీర్తితపంబుల నడగఁజేయు | 59 |
| క. | వాసిన్ స్వర్గశ్రేయో, వ్యాసేధనిదాన మనుచు వర్ణింతురు పు | 60 |
| గీ. | అనపరాధులు దైతేయు లగ్నిలోనఁ, గాలి రింతట చాలు నీకర్మ మవని | 61 |
| వ. | అని యిట్లు మహాత్ముం డైనఅస్మత్పితామహుం డనునయించినఁ దద్వాక్య | 62 |
| ఉ. | వారిజసంభవాత్మజుఁ డవారితదివ్యతిపో నుండు దే | 63 |
| ఉ. | వైరము మిక్కిలయ్యును నవార్యతపోధన! యివ్వసిష్ఠువా | 64 |
| సీ. | సన్మునీంద్ర! మదీయసంతతిపైఁ గడునల్క గల్గియుఁ దెగవైతిగాన | |
