పుట:రుక్మిణీపరిణయము (కూచిమంచి తిమ్మన).pdf/75

⁠

సంతస మూని క్రమ్ముకొని సైన్యములెల్లను గొల్వ రుక్మిణీ కాంత వినోదవైఖరులఁ గన్నులపండువు గాఁగఁ జూచుచున్ వింతయొయార మొప్పఁగఁ బ్రవేశ మొనర్చెను ద్వారకాపురిన్.

⁠ 102

సీ.⁠

పౌరులు చేరి శోభన లీలఁ గన్గొని యానందవార్ధి నోలాడుకొంచు గంధపుష్పాంబరకనకభూషణరత్నవిసరముల్ కానుక లొసఁగుకొనుచు భద్రతూర్యములు నభస్థలం బవియింప వందిమాగధులు చెల్వంది పొగడ లాసకీజనులు విలాసరూఢి నటింప వారిజేక్షణులు నివాళు లొసఁగ

⁠

తే.⁠

నపుడు కృష్ణుఁడు నిజమందిరాంతరమున, కరిగి తనతల్లిదండ్రుల కఖిలబంధు గురుపురోహితవిద్వత్ప్రవరుల కెల్ల, జగ్గుగా మ్రొక్కె రుక్మిణీసహితుఁ డగుచు.

⁠ 103

తే.⁠

వినయగతి మ్రొక్కి వారిదీవనలు గాంచి, యంత విధ్యుక్తసరణి నయ్యవనినాథ తనయ బెండ్లాడి ఘనతరోక్సవము మీఱఁ, దనరు నొకశుభముహూర్తంబునందు.

⁠ 104

ఉ.⁠

చెంగట రత్నపుత్రికలుఁ జిత్రవిలాసములు వెలుంగ సా రంగమదంబువాసనలు గ్రమ్మగ నిద్దపునిల్వుటద్దపున్ రంగులు చెంగలింపఁ గపురంపుదుమారము చింద నంద మౌ బంగరుమేడలోన విరిపాన్పున శౌరి చెలంగుచుండఁగన్.

⁠ 105

తే.⁠

ప్రోడచేడెలు గొంద ఱంభోజనయను, భోజకన్యకనుం గూర్పఁ బూని యపుడు వెలఁదుక నలంకృతి యొనర్చి విభునిచెంత, కెలమిఁ దోడ్కొని యరుగుచు నిట్టు లనిరి.

⁠ 106

క.⁠

పదమా నీ వీక్రియ మృదు, పద మానక ప్రాణవిభునిసజ్జకు నిపుడే మదనాగయాన మదనా, మదనాహనికేలిఁ దేలుమా మణిరదనా.

⁠ 107

సీ.⁠

ప్రియునియొద్దకు నీవె బిరబిర నరుగక కెలన నొక్కెడ నిల్వవలయుఁ జుమ్ము చెలువుఁడు దమకించి చేపట్టి తిగిచినఁ బెనఁగుచు వెన్కకుఁ జనెదు సుమ్ము పతి తనకుఱువులపై వసింపు మటన్న నొదిఁగి కూర్చుండుట యొప్పుఁ జుమ్ము విభుఁడును న్గపురంపువిడె మొసంగిన సిగ్గుపడక కై కొనుటయె పాడి సుమ్ము

⁠

తే.⁠

సరసుఁ డతనునికేలికి సంభ్రమించి, బిగియఁ గౌఁగిటఁ గదియించి చిగురుమోవి యాని వలపూని యిక్కువ లంటునపుడు, విసువక [1]మెలంగవలయుఁ జూ పసిఁడిబొమ్మ.

⁠ 108

చ.⁠

అని చెలు లుగ్గడింప దరహాసము మోమున నంకురింప గ మ్మునఁ గలపంపువాసనలు ముంప నొడల్ పులకింప నూపుర ధ్వనులు ముదంబు నింపఁ జెలువం బగుకౌను నటింప నాన పై కొని మరలింప డెందమునఁ గోర్కులు ముందరి కెచ్చరింపఁగన్.

⁠ 109

క.⁠

పడకింటిలోని కరిగిన, పడఁతుకఁ గన్గొని నరాధిపతిమేను గగు

⁠

1. పా. మెలంగవలెఁ జుమ్మ పసిఁడిబొమ్మ