పుట:మత్స్యపురాణము.pdf/55

52

ద్వితీయాశ్వాసము

⁠

ష్టాశాపరవశత నరుల్ గాసిలి తిరుగుటయె కాని కలుగవు ఫలముల్.

⁠ 86

చ.⁠

మతియును విత్త మాయువును మానవనాథుల మెప్పు మిథ్య యౌ మృతియును జీవితంబు నిట మేదినిలోపల జీవకోట్ల క ద్భుతముగ వ్రాయుఁ బద్మజుఁడు పొల్పుగ నందుకుఁ దప్పు లేదు సం పతిలు నిజేచ్ఛఁ గల్గునె రమాపతి యానతి లేక యుండినన్.

⁠ 87

గీ.⁠

వచ్చునట్టి కీడు వారింప మగుడింపఁ బోవుచున్న సిరుల బుజ్జగింప హరియుఁదక్క బంకజాసన గౌరీశ్వ రాదిసురల కైన నలవి యగునె?

⁠ 88

వ.⁠

అని యిట్లు వాసవమహీసురుండు మోహంబు నొందక ధేనునాశంబు విను పింప నేగుదెంచు గోపకుల నూరడించి తొల్లిటి యట్ల విష్ణుపూజాపరుం డై యతిథిసంతర్పణ సేయుచు వర్తింపఁ గ్రమ్మఱ లక్ష్మీవల్లభుండు తద్విప్రుని సదనంబునం గల సకలధనధాన్యాదిపదార్థంబు లణంగఁ జేసిన నతండు దారిద్ర్యంబును బొందియు విష్ణుపాదభక్తి విడనాడక శాకాహారసమేతుం డై తన్మూలంబున నతిథిపూజఁ జేయుచు దృఢమనస్కుఁ డై సంచరించుచు నొక్కనాఁడు.

⁠ 89

సీ.⁠

అవనీసురుండు వన్యపదార్థసంగ్రహం        బునకు నై కాననంబులకు నేగి తద్వనంబంతయు దప్పక శోధించి        కందమూలాదులు గానలేక తీవ్రాతపంబునఁ దెమలి తృష్ణార్తుఁ డై        విష్ణునామస్మృతి విడువ కెపుడు నడుపుచు నొయ్యన నలినమిత్రుఁడు మింట        నపరాంబునిధి చేర నరుగునపుడు నిజగృహంబున కేతెంచి నిర్వికారుఁ డగుచుఁ దనసతి నీక్షించి హర్ష మొదవ

⁠