Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/588

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


నూనశిలీముఖానలమహోగ్రతరార్చులఁ గాలు మేర్పడన్.

1873


క.

మాయలు మంత్రంబులుఁ బని, సేయవు నీ కింక నింద్రజిత్తునితోడం
బోయె నవి యెల్ల విజయో, పాయము హోమమునఁ గలదె పరికింపంగన్.

1874


ఉ.

బాహుబలంబు రామనరపాలునిముందటఁ గొంతసేపు సో
త్సాహతఁ జూపి తత్ప్రదరదారుణపావకకీలలందుఁ బూ
ర్ణాహుతి గమ్ము చయ్యన నుదగ్రత దక్కిన సీత నిచ్చి సం
దేహము మాని పార్థివపతిన్ శరణొందినఁ గాచు నెమ్మెయిన్.

1875


వ.

అనిన విని దశవదనుండు రోషదహనదారుణధూమవిభ్రమంబు లగుభ్రూభం
గంబులు వికటంబు లయి యుండ నభియాతిం గనుంగొని సప్రేమకరుణంబు
లగుచూడ్కుల మందోదరిం జూచి దూరావధూతాహుతి యై మూర్తం బైన
రౌద్రంబుంబోలె సశరీరం బగుభయానకంబు ననుకరించుచుం గరవాలం బంకిం
చి యంగదుభుజాంతరంబు బిట్టు వేసి జీవితేశ్వరి విడిపించిన నదియును వికీ
ర్ణకేశకలాప యై బాష్పధారాసిక్తదుకూలసంశ్లేషవిభక్తగురుపయోధర యై
యేడ్చుచు నంతఃపురంబున కరిగె నిట వాలినందనుండు ప్రహారమూర్ఛాపరాధీ
నుండై వ్రాలిన.

1876


తే.

పొంగి కోపించి పవమానపుత్రుఁ డంత, మదము దూలఁగ రావణుమ స్తకములు
మొనసి వజ్రంబుఁ బోలెడిముష్టిఁ బోడిచెఁ, బొదలి నెత్తురు ధారలై చెదరి పఱవ.

1877


ఆ.

అంతలోనఁ దెలిసి యంగదుఁ డస్రాంబు, ధార లొలుక లేచి ధాతుశైల
మనఁగఁ గోప మడరి యాదైత్యుఁ దలమున, భూరిసత్వ మెడలిపోవ వ్రేసె.

1878


శా.

ఆదైత్యేంద్రుఁ డఖర్వవిక్రమకళాహంకారఘోరాట్టహా
సోదీర్ణధ్వను లుప్పతిల్ల నియమోద్యోగాంతరాయోద్యమ
త్ఖేదుం డై గద వ్రేసె నంగదుని నుద్దీప్యద్బలామ్రేడిత
ప్రాదుర్భావదురంతదుష్ప్రసహశుంభత్సాహసోల్లాసి యై.

1879


క.

బిట్టలిగి సమరకాంక్షం, బుట్టిన యుత్సాహ మొదవఁ బొంగి యసుర దా
నెట్టన డగ్గఱి మారుతు, పట్టిన్ దట్టించి వేసెఁ బటుఖడ్గమునన్.

1880


శా.

ప్రద్యోతప్రతిమప్రతాపవిభవప్రాగల్భ్యసంపన్నతా
విద్యోతుం డగురావణుండు గపులన్ వీక్షించి దర్పంబున
న్ఖద్యోతంబులు గాఁ దలంచి యనమానప్రౌఢశస్త్రావలీ
విద్యాపాటవ మొప్పఁ బోరె సమరోర్వీకంపసంపాది యై.

1881


వ.

ముసలంబున నీలునిఁ బరిఘంబున నలుని నంకుశంబున గజుని శక్తి శతబలిని
ముద్గరంబున మైందునిఁ దోమరంబున ద్వివిదుని గదాఘాతంబున గవాక్షునిఁ
గుంతంబున గంధమాదనుని నొప్పించిన వారును దుర్వారు లై సింహనాదం