పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/573

⁠

బగుసంగరంబు ప్రవర్తించె నప్పుడు శరంబులఁ గీలించియు గదల వ్రేసియు భిండి వాలంబుల వైచియు శక్తులఁ బఱపియుఁ జక్రంబులఁ బ్రయోగించియుఁ గత్తళం బుల నొత్తియు బరిఘంబులఁ బరిఘట్టించియు ముసలంబుల మోఁదియుఁ గుం తంబులఁ బొడిచియు గోణంబుల విసరివైచియు నంకుశంబుల సూటియుఁ గఠా రంబుల నాటియుఁ గుఠారంబుల నఱకియు ని ట్లనేకప్రకారంబుల నొప్పింప నతం డు నాజ్యాహుతులం బ్రవర్ధమానతేజుం డగుజాతవేదు ననుకరించి యనూన సత్త్వంబునం బేర్చి మహార్ణవంబునం దిరుగునాదిమీనంబునుంబోలెఁ గాననం బునం గనలుమహానలంబు చాడ్పునఁ దుంగమడువు సొచ్చి కలంచుమదకుంజరం బుపగిది హరిణంబుల బెగడువఱుచుపుండరీకంబుమాడ్కి సర్పంబులదర్పం బడం చువైనతేయునివిధంబున వాలంబున నసురులఁ జుట్టిపట్టి త్రిప్పి వారాశిలో వైచి యుఁ జరణతాడనంబుల మరణంబు నొందించియుఁ బార్ష్ణిఘాతంబులం బడలు పఱిచియుఁ బాదాగ్రంబులం దట్టుచు జానుఘాతంబులం గూల్చుచుఁ బార్శ్వ ప్రహారంబులం బొలియించుచు నున్నం గనుంగొని యంత నమ్మాల్యవంతుండు.

⁠ 1743

మ.⁠

దివిజానీకము దల్లడిల్లఁగ సముద్దీప్తప్రతాపోగ్రుఁ డై శ్రవణోపాంతనిషణ్ణకార్ముకవరజ్యానాదభూయిష్టుఁ డై పవమానాత్మజుమీఁద వేయిశరముల్ భాస్వత్కరాభంబు లా ర్చి వడిం గీల్కొలిపెం బ్రచండవిపులార్చిస్తోమభీమంబు గాన్.

⁠ 1744

వ.⁠

అంత హనుమంతుండు.

⁠ 1745

శా.⁠

లీలావిక్రమ మేర్పడన్ రణకరాళీభూతుఁ డై భోగిరా జాలోలం బయి ధూమకేతనసముద్యద్దీధితిం బొల్చునా వాలం బార్చుచు వాని నన్నియును దుర్వారంబుగాఁ ద్రుంచె ను ద్వేలాతిప్రథమానమానసహజస్థేమానుభావంబునన్.

⁠ 1746

చ.⁠

తలకొని మాల్యవంతుతల దన్ని సమీరసుతుండు దా వియ త్తలమున కంత బి ట్టెగసెఁ దానును దానవవీరుఁ డస్రధా రలు దొరఁగంగ సొమ్మసిలి రౌద్రరసం బొదవంగఁ దేఱి య గ్గలముగ నేసెఁ గీశుపయిఁ గాలునిచూపులఁ బోలుతూపులన్.

⁠ 1747

క.⁠

ఆలమున ననిలతనయుఁడు, వాలంబున విల్లు విఱువ వడితో వాఁడున్ శూలమున బిట్టుపొడిచెన్, ఫాలమునను రుధిరధార పఱపుగఁ దొరఁగన్.

⁠ 1748

తే.⁠

మఱియు శూలము మారుతాత్మజునియురము, గాఁడ వైచిన నాతండు గడఁగిపట్టి యంఘ్రియుగమున నవలీల నడరి విఱిచె, నిక్షుదండముఁ బోలంగ నింతలోన.

⁠ 1749

చ.⁠

గద గొని వైచె దానవుఁడు గంధవహాత్మజుమీఁద నేపుతో నది చనుదెంచి తాఁకెఁ జటుకలాశని శైలముఁ దాఁకుచాడ్పునం

⁠