పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/571

⁠

మూర్ఛనొందిరి కొందఱు మూఁక గట్టి, కొంద ఱూరక భ్రమ మొంది రందులోన.

⁠ 1726

తే.⁠

తల్లడించుచు మింట గంధర్వవరులు, నీకుఁ దెరువులు శుభములై నెరయుఁ గాక యీయుపక్రమ మేరికిఁ జేయఁ దరమె, కొండ గొనిపొమ్ము వానరకులలలామ.

⁠ 1727

క.⁠

అని గంధర్వులు తొలఁగిన, ననిలతనూజుఁడు మహీధరరాన్వితభుజుఁ డై తను సిద్ధసాధ్యగణములు, వినుతింపఁగ గగనవీథి వెలుఁగుచు నరిగెన్.

⁠ 1728

భరతునిదుస్స్వప్నము

చ.⁠

భరతుఁడు నాఁటిరాత్రి యశుభం బగునక్కలలోనఁ గాననాం తరమున రామలక్ష్మణులు తైలినిషిక్తశిరస్కు లై సుదు స్తర మగుపంకమధ్యమునఁ దద్దయుఁ జిక్కి కృశాంగు లై మహో ద్ధురగతి నేడ్చుచున్ వితతదుఃఖము నొందుటఁ గాంచి భీతుఁ డై.

⁠ 1729

చ.⁠

తడయక మేలుకాంచి కల దారుణ మం చెదఁ జింత నొంది త ల్లడమున వెళ్లి వచ్చి వికలత్వము నొందుచు దుర్నిమిత్తముల్ గడుకొని చూచి మేను వడఁరకం బటుధైర్యము దూలిపోయి పెం పెడలి బహుప్రకారముల ని ట్లనుచుం దలపోయు నాత్మలోన్.

⁠ 1730

ఉ.⁠

నక్కలు గూయఁ జొచ్చె గగనంబున నుల్కలు రాలఁ జొచ్చె నే దిక్కున నైన ధూమములు దీటుకొనం గవిసెన్ ధరిత్రియున్ గ్రక్కతిలంగఁ జొచ్చె నధికంబుగ నొక్కత ముక్తకేశ యై మిక్కిలి యేడ్చుచున్నయది మీఁదటికీ డది యేమి పుట్టునో.

⁠ 1731

ఉ.⁠

రాముఁడు లక్ష్మణుండును ధరాసుతయున్ బలుకాననంబులం దేమివిధిం జరించిరొకొ యేవిధిఁ బొందిరొ యేమి యైరొకో యామహనీయకీర్తులకు నాపదలున్ వెసఁ గల్గునొక్కొ యిం కేమి తెఱంగొ దీనికి సమోహిత మెయ్యదియొక్కొ దైవమా.

⁠ 1732

క.⁠

పదునాల్గువత్సరమ్ములు, దుదముట్టఁగ వచ్చె నేఁడు తుదగా గురుస మ్మదముగ వార్తయు వినరా, దది యేమియొ తెగిరొకో కృతాంతునిచెయిదిన్.

⁠ 1733

క.⁠

కృతయజనతపోదాన, వ్రతజప[1]తీర్థోపవాసవరసుకృతంబుల్ కృతమతి నిచ్చితి రామున, కతులితముగఁ గలుగ నభ్యుదయ మనుచు వెసన్.

⁠ 1734

చ.⁠

అనఘుఁడు భూసురోత్తముల నాగమవిత్తము లైనవారి రాఁ బనిచి యనేకదానజపపావకతర్పణధర్మశాంతు లిం పొనరఁగ వేదచోదితనియోగముతో నొనరించి నెమ్మనం బున [2]దురపిల్లి నెవ్వగలఁ బొందుచుఁ గుందుచు నుండ నత్తఱిన్.

⁠ 1735

మ.⁠

ఉదయద్భాస్కరమండలోల్లసితకాయుం డుగ్రసంవర్తని ర్యదుదగ్రానితుల్యసత్త్వుఁ డురుధైర్యాతీతశైలుండు భా

⁠

1. తీర్థాధివాసవర
2. దురటిల్లు నెవ్వగలఁ బొందుచు వందురుచుండ