పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/569

⁠

లాలౌఘంబులు నోరఁ గ్రమ్మఁగ విశాలధ్వానుఁ డై గ్రక్కునన్.

⁠ 1711

సీ.⁠

అంతన శతశృంగుఁ డై నిర్జరారాతి గర్జిల్లి సముదగ్రకార్ముకంబు దాల్చి కర్ణాకృష్టదారుణశరజాల, ముల నాంజనేయుని ముంచెఁ బెలుచఁ జదిపె వాలంబున సాయకావలి నెల్ల, నవలీల నలయక పవనసుతుఁడు మఱియు మర్మంబులు నెఱయంగ నొప్పించె, రాత్రించరుండు నారాచములను దాన్ని చీరి కఱచి తాడించి పిడికిళ్లఁ, బొడిచి చఱిచి యెత్తి పుడమి వైచి మొగము పగులవేసి [1]మ్రోఁకాళ్ల ఘట్టించి, వక్ష మెడలి పగుల వాయుసుతుఁడు.

⁠ 1712

క.⁠

సామజరాజుకరంబునఁ, దామరసము ద్రించుభంగి దర్పోద్ధతుఁ డై సామీరి బాహుయుగమున, నామనుజాశనునియుత్తమాంగముఁ దునిమెన్.

⁠ 1713

తే.⁠

అనుపమానైకఘోరమాయాబలాను, కలితు మారీచతనయునిఁ గాలనేమి నగణితస్థితిఁ గాలునినగరి కనిచి, కీశనాథుండు వెస ద్రోణగిరికి నరిగె.

⁠ 1714

ఉ.⁠

సింధురవైరివిక్రమణశీలి యతండు పరిభ్రమింప సౌ గంధికసంగబంధురితగంధసమీరణశాలి యై మరు త్సింధుమనోజ్ఞశీకరవశీకరణాచరణాభిరాముఁ డై గంధవహుండు వీచె నెసకంబున నాత్మజుమీఁద మెల్సునన్.

⁠ 1715

వ.⁠

అంత ననిలసుతుండు.

⁠ 1716

ఉ.⁠

ద్రోణము గాంచె నిర్జరవధూజనమంగళగేయవిస్ఫుర ద్రాణము దీపరాజిరుచికరస్ఫురదోషధిసత్త్వకల్పిత తాణము రత్నదీధితివిరాజితహాటకసానుమండలీ కోణము నభ్రచుంబిగురుకూటవికస్వరధాతుశోణమున్.

⁠ 1717

వ.⁠

అనిలతనయుం డమ్మహీధరారోహణంబు సేసి దావదహనజ్వాలాదందహ్యమా నంబులఁ బోని కనత్కనకకటకంబులు గనుంగొనుచు సౌదామనీదామసముద్దా మంబు లగు హేమలతావితానంబులు సూచుచుఁ దారకితం బగుశరన్నభోభా గంబు ననుకరించుచుఁ బతితతరుకుసుమం బగుమహేంద్రనీలస్థలంబు లాలోకిం చుచు నవశోణితరణాంగణవికీర్ణగజకుంభపతితముక్తాఫలంబులుంబోలె ధాతుమ యసానుతలంబుల వేణుమూలపతితంబు లగుమాక్తికంబులు సూచి మెచ్చుచు సుషేణుండు చెప్పినయభిజ్ఞానంబు లుపలక్షించి యమ్మహౌషధంబులు డగ్గఱునం త నవి యదృశ్యత్వంబు నొందిన నప్పర్వతంబున కిట్లనియె.

⁠ 1718

సీ.⁠

ఓమహీధర రాజ యుర్వీశపతి యైన, దశరథరాజనందనునియాజ్ఞ సమకూర్ప వచ్చితి సర్వలోకములకు, హిత మైనసత్కార్య మెల్లభంగిఁ గావున నీయందుఁ గలిగినదివ్యౌషధంబులు నా కిమ్ము తడయ కిపుడు వలయు నే వడిఁ బోవ వంచింప నీ కేల, పెంపుతోడుతఁ గరుణింపు మనిన

⁠

1. మొగిఁ గాళ్ల దట్టించి