Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/489

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


బలువిడి వైవ నప్పవమానసూనుండు, కులిశకఠోరప్రకోష్ఠనిహతి
భగ్నంబు సేయుచుఁ బఱతెంచి ఘనముష్టి, వడి నెత్తి నడునెత్తి వ్రయ్యఁ బొడువ
నురురక్తధారల నొడ లెల్ల జొత్తిల్ల, మెడ గ్రుంగ వీనుల మెదడు వెడల
నిడువెడందజిహ్వ నడుకొనఁ బండులు, గఱచి వెలికి గ్రుడ్డు లుఱుక సమర
రోషఘటితకుటిలభీషణభ్రుకుటిప, తాకతోన తిరిగి ధరణిఁ బడియె.

998


వ.

ఇట్లు దేవాంతకుఁడు పడినం గోపించి.

999


క.

నీలునివక్షము ద్రిశిరుఁడు, వాలమ్ముల నుచ్చిపాఱ వడి నేసెం ద
జ్జాలకములఁ బటుసాయక, జాలములు మహోదరుండు జవమున నేసెన్.

1000


ఆ.

అతఁడు నవశుఁ డగుచు నాలోనఁ దెలివొంది, వడి నగంబుఁ బెఱికి వైవ శిరము
పగిలి గజముతలయుఁ బఱియలై యమ్మహో, దరుఁడు దానితోన ధరణిఁ బడియె.

1001


మ.

త్రిశిరుం డాతనిపాటు సూచి మదిలో దీపించుకోపంబుతో
[1]నశనిస్ఫీతము లైనపాతములుగా నందందఁ దా వేగ తీ
వ్రశరవ్రాతము లాంజనేయునిపయిన్ వర్షించె నవ్వీరుఁడున్
దశనాగ్రంబులు దీఁడుచున్ వయిచె నుత్తాలాద్రికూటంబునన్.

1002


క.

అది తునియ నతఁడు నుగ్ర, ప్రదరంబులు పఱపి మఱియుఁ బావనిమీఁదం
జద లద్రువ నేసె నప్పుడు, చిదురలు గా నాప్లవంగసింహుం డంతన్.

1003


ఉ.

తేరికి దాఁటి చండగతిఁ దీవ్రనఖంబులఁ బెల్లుగా నసృ
గ్ధారలు నేలఁ గూలఁ దురగంబులు వ్రచ్చి తొలంగి భీకరో
ల్కారయ మార శక్తి గొని లక్షితవక్షము వైచె దాని న
మ్మారుతి కేల బట్టి నడుమం దునుమాడిన వాఁడు వెండియున్.

1004


క.

ఉఱక తనశక్తి పొలిసిన, నొఱఁ బెట్టినవాలు పెఱికి యుడుపథమునకున్
మెఱుఁగు లెగయ జళిపించుచు, నుఱికి మరుత్తనయువక్ష మురవడి నేసెన్.

1005


ఉ.

ఆతఁడు దానికిం గనలి హస్తతలంబునఁ బూఁచి మేటిచ
ట్రాతికిఁ బాటిగాఁ దగువెడందయురస్స్థలి వ్రేసి మూర్ఛమైఁ
జేతికృపాణమున్ విడువఁ జేసి విజృంభణ మొప్ప రాక్షస
వ్రాతముఁ దోలఁ జొచ్చె ననివారణఁ దత్కరవాలహస్తుఁ డై.

1006


వ.

అట్లు విసంజ్ఞుం డగుచుఁ దెలిసి నిశాచరుండు హనుమంతుం గనుంగొని.

1007


క.

వడి నెగసి వచ్చి వక్షము, బెడిదం బగుపిడుగుఁబోనిపిడికిటఁ బొడువం
బొడమినమూర్ఛం గరువలి, కొడుకు గడుం దూలి తేఱి కుపితుం డగుచున్.

1008


మ.

ప్రకటమదోద్ధతిం గడఁగి పంక్తిముఖాత్మజుపైకి లెక్కసే
యక వెస దాఁటి ఘోరకులిశాహతి నింద్రుఁడు విశ్వరూపుమ
స్తకమును ద్రుంచినట్టు బడిదంబున నొక్కటఁ ద్రుంచెఁ దత్త్రిమ

  1. నశనిస్ఫీతముగా వెసం దఱుముచున్ నందంద