Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/481

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


పునం బెట్టికొని నిశాచరు లార్వ గంధర్వసిద్ధచారణాదివియచ్చరు లచ్చెరువంద
లంకాభిముఖం డై చన నంతయుం జూచి ధీమంతుం డగుహనుమంతుండు చిం
తాక్రాంతుఁ డగుచు నంతర్గతంబున.

925


చ.

ఇటు రవిసూతిఁ బట్టికొని యీతఁడు పోవ నుపేక్ష సేసి యే
నటఁ జని యేమి సెప్పుదు నృకపాగ్రణి కిప్పుడు వీనితోడ నె
క్కటి సమరంబు సేసి కడఁకన్ విడిపింతునొ దుర్జయుండు మ
ర్కటవిభుఁ డెట్లునుం దెలిసి రాఁ గలఁ డాతనితెంపు సూతునో.

926


క.

వానరులు సంతసిల్లుదు, రే నీతని కడ్డపడిన నిది కార్యం బౌ
నైన నపకీర్తి గావున, మానధనుఁ డితండు నన్ను మది నే మనునో.

927


ఆ.

కాన వేగపడుట కార్యంబు గా దని, విగతసంజ్ఞు లైనకవృక్షచరులఁ
చేర్చుచుండె నట్లు దేవారితమ్ముఁడు, లబ్ధవిజయుఁ డగుచు లంక సొచ్చె.

928


మ.

తనమీఁదం బురకామినీజనులు సౌధశ్రేణులం బొల్చి నూ
తనపుష్పాంజలు లోలిఁ జల్ల నగుచుం దద్రాజమార్గంబునం
జన సుగ్రీవుఁడుఁ దేఱి వానిఘననాసాకర్ణముల్ తీవ్రదం
తనఖాగ్రంబులఁ ద్రెంచికొంచు మగుడన్ దాఁటెన్ మదోద్యద్గతిన్.

929


వ.

అప్పుడు కుంభకర్ణుండు వికర్ణనాసాముఖుండును శోణితదిగ్ధాంగుండును విషాద
రోషాకులుండు నగుచు నంతర్గతంబున.

930


చ.

చెలియలిముక్కు వోయె ననుసిగ్గున నె గ్గొనరించి రాముతో
వలవనివైర మెత్తుకొని వారక పోరుచు నున్నయన్నకుం
దులువలు నవ్వ నేమొగముతోఁ బొడసూపుదు నింక నమ్మహా
బలుఁ డగుభానుసూను జనకపాలుర మ్రింగెదఁ గాక పోయెదన్.

931


క.

అని తలఁచి మగిడి సైన్య, ధ్వను లులియఁగ నేఁగుదెంచి వడిఁ దలపడియెన్
వనచరులతోడ నప్పుడు, దన కూఱట యగుచు యాతుధానులు దఱుమన్.

932


ఉ.

అత్తఱి రెండుసేనలకు నచ్చెరు వై సమరంబు సెల్ల ను
ద్వృత్తి నతండు పేర్చి పరవీరభటగ్రసనంబు సేయుచుం
గుత్తుకబంటిగా నటులు గ్రోలిన నెత్తుట మిన్ను దాఁకి యు
న్మత్తదశన్ నిశాచరుల మర్కటులం బొరి మ్రింగఁ జొచ్చినన్.

933


మ.

ఉర మేడమ్ముల నేసి లక్ష్మణుఁడు పై నొండొండ నారాచముల్
పరపం దోడన రాముఁడుం గడఁగి యప్పొలస్త్యువక్షంబునం
దరుదారం గులిశప్రచండ మగురౌద్రాస్త్రంబు గీలించి వే
శరవర్షంబులఁ గప్పె నాతతధనుష్టంకారఘోరంబుగన్.

934


క.

అతఁ డయ్యిరువుర బాణా, హతుల ముఖజ్వాల లెగయ నద్రిచరపర
శ్శతముల రూ పడఁచుచు న, ద్భుతముగ యూథాధిపతులఁ దోలుచు రాఁగన్.

935