పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/473

⁠

బాసి నిలువ శయ్య నాసీనుఁ డగుచు న, వ్వీరుఁ డిట్టు లనియె వారిఁ జూచి.

⁠ 862

శా.⁠

నన్నుం గార్యములేక మేలుకనుపన్ నక్తంచరేంద్రుండు ము న్నెన్నండుం బనుపండు [1]మార్పడఁగ నయ్యింద్రాదు లుద్వృత్తిమై నున్నారో మనతోడ దానవులు దా రొండెన్ విరోధించిరో సన్నంపుంబని గాదు చూడ నది యేచందం బెఱింగింపుఁడా.

⁠ 863

వ.⁠

అనిన యూపాక్షుం డి ట్లను రాఘవులు వనచరులం గూడుకొని సముద్రంబు గట్టి కడచి వచ్చి మనపురంబు దిరిగిరా విడిసి మహాభయంబు సేయుచున్నవారు నేఁడు పంక్తిగ్రీవుండు సంగ్రామంబున రామున కోహటించి పరాజయదైన్యంబు నహిం పంజాలక నిన్ను మేల్కనుపం బనిచె మఱియును గలుగువిశేషంబు లతనిచే తన వినం దగు ననుచు విన్నవించిన.

⁠ 864

ఉ.⁠

మానసగూఢరోమశిఖి మండఁగ నూఁదినచంద మై కనుం గోనల విస్ఫులింగములు ఘోరగతిం జెదరంగఁ దీవ్రదం ష్ట్రానిబిడోరురోచులు గడల్కొన నౌడులు దీడికొంచు నే మీ నరు లిట్లు క్రొవ్వి పులిమీసల నుయ్యెల లూఁగఁ జూచిరే.

⁠ 865

క.⁠

అన్నరులఁ గపిబలంబుల, ము న్నాఁకలి వోవ మ్రింగి ముదమున మఱి మా యన్నం గొలువఁగ వచ్చెద, నన్న మహోదరుఁడు పల్కె నాతనితోడన్.

⁠ 866

వ.⁠

మిమ్ము మేలుకనిపి తోడి తెమ్మని రాజు మమ్ముం బనిచినాఁడు మీకు నతండు సెప్ప వినవలసిన కార్యంబులు గలిగి యుండు నారగించి విచ్చేయుదురు గా కనిన ముఖ ప్రక్షాళనాదికృత్యంబులు సలిపి ము న్నమర్చిన పచ్చిమాంసరాశికి మద్యభాండం బులకుం దోడు పదికాఱెనుఁబోతులు ముయ్యేడ్గురు మనుష్యులు నేనూ ఱజం బులు వేయివరాహంబులు రెండువేలు చరణాయుధంబులు దావాగ్ని తృణం బునుం బోలె నమలి యారెండువేలఘటంబుల[2]పిశితాసవంబులుఁ బెక్కుకడవల నెత్తురుఁ ద్రావి రక్షోభటపరివృతుఁడై రాజమార్గంబున మిన్నందినపొడవునం బొలిచి దశముఖునాస్థానంబునకుం జనుదేర లంక వెలి నున్న బలీముఖులు గనుం గొని భీతిం బఱవ రఘువరుండును ధనుఃపాణి యగుచు విభీషణున కి ట్లనియె.

⁠ 867

సీ.⁠

ఇది యేమహాభూత మీయద్భుతం బేమి, నక్తంచరోత్తమ నాకుఁ దెల్పు మనుడు దశగ్రీవుననుజుండు నా కగ్ర, జుఁడు గుంభకర్ణుఁ డన్ శూరుఁ డితఁడు రక్కసులం దెల్ల నెక్కుడులావును, ఘనతరదేహంబుఁ గలిగి యుండు జననాథ యితనికి సహజశక్తియ కాని, తపమునఁ గన్నసత్త్వంబు గాదు జనన మైనయపుడు జంతుకోటుల మ్రింగ, వాసవుం డెఱింగి వచ్చి వజ్ర మలుక వైవ దాని 5 కడల కివ్వీరుండు, ధరణి యద్రువ నతనిదంతి కెగిరి.

⁠ 868

క.⁠

తనతనువు దాకిఁ మెదలిఁకి, జన విఱిగినదానిదంతశకలంబు వెసం

⁠

1. మార్పఱచిరో యింద్రాదు లుద్వృత్తులై
2. శిశిరాసవంబులు