పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/394

వ.⁠

అని పల్కి మఱియు నతండు పల్కుతుచ్ఛోక్తులు లెక్క చేయక దశానను నవలోకించి.

⁠ 131

ఉ.⁠

ఏచినతాటకం దునిమె నెక్కుడువీరు విరాధు ఘోరనా రాచముపాలు చేసె ఖరు గ్రక్కున నుక్కడఁగించె నట్టిమా రీచు వధించె నారఘువరేణ్యు నెఱింగియుఁ జక్కగావు లం కాచరయామినీచరులఁ గాలము చేరిన నీకు శక్యమే.

⁠ 132

క.⁠

వారితమకొలఁదు లెఱుఁగురు, బీరము లాడెదరు నీకుఁ బ్రియములుగా నీ వీరుల నీవ యెఱుంగుదు, వీరలపంతములు వినక విను నామాటల్.

⁠ 133

ఉ.⁠

(తాత పులస్త్యుఁడుం గనినతండ్రియొ విశ్రవసుండు వైదికో పేతము నిర్మలాచరణ మీవును బ్రహ్మవు చెప్పవచ్చినన్ నీతివివేకముల్ దొఱఁగి నిందకు నోర్చితి వేల దేవ ము న్నీతెఱఁ గెల్ల నొప్ప దని యీవ యెఱుంగుడు చెప్ప నేటికిన్.

⁠ 134

వ.⁠

అని మఱియు నిట్లనియె

⁠ 135

మ.⁠

జగతీనాథుఁడు నీనెపంబునఁ బుల, స్త్యబ్రహ్మవంశంబుపైఁ దెగ నంభోధి గడాకమున్న కపు లుద్వృత్తిం ద్రికూటాద్రి పె ల్లగిలం ద్రోవకమున్న లక్ష్మణుఁడు కీలాఘోరనారాచముల్ నిగుడం జేయకమున్న పుచ్చు మరలన్ వేవేగ పృథ్వీసుతన్.

⁠ 136

సీ.⁠

అనుడు నద్దశకంఠుఁ డతని కి ట్లను విను, రోషంబుతో బిట్టు రోఁజుచున్న చుటులోర ముతోడి [1]సహనివాసమ్మున, కంటె నీతో నిట్లు గలసి యునికి కడుఁ గీడు హితునట్ల కదియుచు శాత్రవ, మొకదెస జరుపుచు నోట లేక పగవానిపక్షంబు పలికెదు నీకంటె, నిక్కంపుఁ బగవాఁడు నెరయ మేలు ధనము విద్య కీర్తి దమలోన నొకనికిఁ, గలుగుటకు నసూయఁ గ్రాలువారు నెడరు వేచువారు నెందు దాయాదుల, కారె కాన నమ్మఁ గాదు నిన్ను.

⁠ 137

క.⁠

ఉదకము నళినీపత్రము, గదిసియు నెరవైనయట్లు కలయవు నీమా హృదయములు గజస్నానము, తుది మఱి నీతోడిపొందు దుష్టచరిత్రా.

⁠ 138

క.⁠

నాపెంపున కిట్టు లసూ, యాపరతం జూడఁ జాల కాడు టెఱుఁగనే పోపో కులపాఁసన యిం, కీపలుకులు పలికితేని యేను సహింపన్.

⁠ 139

వ.⁠

అని యిత్తెఱంగున దైత్యభర్త కర్ణకఠోరంబులుగాఁ దనపిన్నతమ్ముని దూఱఁ (బల్కుసమయంబునఁ గుంభకర్ణుం డంభోజసంభవుశాపవశంబున నిద్రాసక్తుండై ధర్మవిరుద్ధంబు లగుదశకంధరువాక్యంబులును నీతికార్యప్రరుచిరంబు లగు తమ్మునివచనంబులును మనంబునం దలపోసి యొం డననేరక దిగ్గున లేచి యన్న కుఁ బ్రణమిల్లి యాస్థానంబు వెడలి నిజమందిరంబున కరిగెఁ దదనంతరంబ యా

⁠

1. సహవాసమునకంటెఁ గడఁగి నీతో నిట్లు