Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/332

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

నొక్కమహాహేమధామంబుఁ బొడగని చొచ్చి యచ్చట నొరు లొరులం గౌఁగి
లించుకొని తమతమవదనంబులు నుదరంబు లూరులు నారులు నాభిమూలం
బులుం గక్షమూలంబులుఁ జన్నులు వెన్నులు బయల్పడం దనువులు మఱచి
నిద్రించువనితాజనంబుల నవలోకించి పరదారమర్మనిరీక్షణభయంబునం గలంగి.

⁠ 94


ఉ.⁠

అక్కట బ్రహ్మచారి నిటు లన్యపురంధ్రులగాత్రమర్మముల్
దక్కక చూచితిం గదిసి ధర్మవిహీనుఁడ నైతి నాకు నిం
కెక్కడిపుణ్యలోక మని యెంతయుఁ జింతిలి యాత్మలోపలన్
నిక్కము గాఁగ ధర్మపథనిర్ణయనిర్మలబుద్ధి దోఁచినన్.

⁠ 95


క.⁠

మన సేమిటిపైఁ దగులమిఁ, దనరం గామించునట్లు తగ మేలును గీ
డును నగు నే నీయింతుల, మనమునఁ గామించి చూడ మన్మథవశతన్.

⁠ 96


క.⁠

సుదతిని సుదతులలోపల, వెదకక మృగకులములోన వెదకుదురే యీ
సదనంబులలో నృపుసతి, వెదకక యొండెడల నాకు వెదకఁగ నగునే.

⁠ 97


వ.⁠

అట్లు గాన యే నిక్కాంతల మదనవికృతమానసుండ నై చూడ నింతియ కాదు
పుణ్యశ్లోకుం డగురామునిపంపున వచ్చిన నాకు నెందును శుభంబె యగు నని య
చట నచట వెదకుచు నగ్రభాగంబున నొక్కదివ్యవిమానంబు పొడగని.

⁠ 98


తే.⁠

వెలయ విమానంబు దా విశ్వకర్మ, యర్ధయోజనవృత్తంబు సార్ధయోజ
నాయతము గాఁగ నజునకు యమకుబేర, వరుణమందిరములకంటె వఱలఁజేసె.

⁠ 99


క.⁠

వారిజగర్భునకుం దప, మారఁగఁ గావించి కాంచె యక్షేశుఁడు దు
ర్వారగతి నతని గెలిచి యు, దారుఁడు రావణుఁడు గొనియె దత్పుష్పకమున్.

⁠ 100


చ.⁠

ఉరుతరభర్మనిర్మితము నుజ్జ్వలరత్నమయంబుఁ బ్రస్ఫుట
స్మరణసమాగతంబు గృహమధ్యగృహప్రకరంబు లోకసుం
దరమును విశ్వకర్మరచితంబును బుష్పసుగంధిదీపస
త్పరిమళితంబుఁ గామగమభద్రవితానవిమానరాజమున్.

⁠ 101


సీ.⁠

వరవజ్రవైదూర్యమరకతవేదియుఁ, చారుమౌక్తికనీలజాలకంబుఁ
దపనీయమణిమయస్తంభవిభ్రమమును, బహుమణిస్ఫటికసౌపానయుతము
మాణిక్యకుట్టిమమహితకుడ్యంబును. జిత్రకాంచనరత్నపుత్రికంబుఁ
బ్రథితవజ్రోపలప్రాకారరుచిరంబు, భానునిభప్రభాభాసురంబు
మేరుమందరసదృశఁబు మేఘమార్గ, చరము నగునవ్విమానంబు సరగ నెక్కి
యందు వేవురుకాంతల నారఁ గాంచె, నధికనిద్రాపరాయణ లైనవారి.

⁠ 102


వ.⁠

అక్కాంతలు మధుపానమదవ్యాయామంబుల నలసి నిద్రాపరవశ లై కొందఱు
తిలకంబులు దుడిచియుఁ గొంద ఱందియ లూడిచియుఁ గొండఱు వలువలు
విడిచియుఁ గొందఱు పుష్పమాలికలు దలం జుట్టుకొనియుఁ గొందఱు గెలంకుల
హారంబులు వ్రాలం గొందఱు మేఖలలు మెలికలువడం గొందఱు పర

⁠