పుట:బ్రహ్మోత్తరఖండము (శ్రీధరమల్లె వేంకటరామార్యుఁడు).pdf/345

338

బ్రహ్మోత్తరఖండము

⁠

బురభేదనుపురాణమునకు సూత్ర మొసంగు         జనులకుఁ గలుగు విజ్ఞానసిద్ధి

⁠

తే.⁠

బ్రహ్మహత్యాదిదుర్భరపాతకోప పాతకము లాచరించినపతితుఁ డైన సంతతపురాణసత్కథాశ్రవణములను జెందు నిర్మలమోక్షలక్ష్మీసుఖంబు.

⁠ 289

విదురవంజుళోపాఖ్యానము

వ.⁠

ఈయర్థంబునకు సకలపాపక్షయకరంబును సర్వజనమనోహ రంబును నతివిచిత్రంబును పురాతనంబు నైనయొక్కయితి హాసంబు గలదు దానిం జెప్పెద నాకర్ణింపుం డని సూతుండు చెప్పందొడంగెఁ దొల్లి దక్షిణదేశంబున బాష్కళసంజ్ఞికం బైనయొక్కగ్రామంబు గల దాస్థలం బున వసించు ప్రాకృతజనులు మూఢులును ధర్మవర్జితులై యుండుదు రచ్చటిబ్రాహ్మణులు దురాచారులును వేద శాస్త్రపరాఙ్ముఖులును లాంగలధరులును గౌటిల్యమార్గ సంచారులును ధర్మజ్ఞానవైరాగ్యశూన్యులును నై యుండు దురు మఱియు నప్పురంబునఁ గలుగుకామినీజనంబులు పాప రతులును స్వైరిణులును దుష్టబుద్ధులును నాచారవర్జితలు నై యుండుదురు మఱియును.

⁠ 290

క.⁠

ఆగ్రామమునందు దురా త్మగ్రామణి యనృతవాది మాయావి మహో దగ్రుఁడు కువిచారుఁడు జా రాగ్రణి విదురుఁ డన నొకధరామరుఁ డుండున్.

⁠ 291