పుట:బ్రహ్మోత్తరఖండము (శ్రీధరమల్లె వేంకటరామార్యుఁడు).pdf/229

222

బ్రహ్మోత్తరఖండము

⁠

జ్యావహుఁడ వగుదు విప్పుడు కైవల్యపదంబుఁ జెందఁగాఁ గలవు తుదన్.

⁠ 124

క.⁠

అని యానతిచ్చి క్రమ్మఱ మనుజేంద్రతనూజునకు సమంత్రకముగఁ ద త్తనువున భస్మోల్లేపన మొనరించెను యోగిచంద్రుఁ డుజ్జ్వలకరుణన్.

⁠ 125

క.⁠

అగణితవాత్సల్యమునన్ ద్విగుణీకృతషట్సహస్రదివ్యమదేభేం ద్రగరిష్ఠబల మొసంగెను జగతీవరనందనునకు సంయమి కరుణన్.

⁠ 126

ఆ.⁠

నిరుపమానకాంతి నిశితభారం బగు చంద్రహాస మొకటి శంఖ మొకటి సౌమతేయునకుఁ బ్రసన్నదృష్టి నొసంగి హితము వెలయ యోగి యిట్టు లనియె.

⁠ 127

వ.⁠

నిఖిలనిగమగుహ్యం బైనశైవకవచం బుపదేశించి నీకు వాత్సల్యంబున ఖడ్గశంఖంబు లొసంగితిం గావున రాజ నందనా యేతత్ప్రభావముం జెప్పెద సుస్థిరుండవై వినుము ఈఖడ్గంబు మంత్రతపస్సంభావితమును సునిశితధారమును సకలాధినిషూదనంబును నై యుండు దీనిం గాంచినశాత్ర వుండు కృతాంతోపమితుం డయినను విగతప్రాణుం డగు నేతచ్ఛంఖనినాదంబు వినిన పరిపంథిజనులు సన్న్యస్తశస్త్రు లును విచేతనులును మూర్ఛాగతులు నై భూతలపతితు లగుదు రీసాధనంబులు రెండును బరసైన్యవినాశకము లును స్వపక్షసైన్యతేజశ్శక్తివివర్ధనంబులు నై యుండు నీ

⁠