Jump to content

పుట:బ్రహ్మోత్తరఖండము (శ్రీధరమల్లె వేంకటరామార్యుఁడు).pdf/127

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది

120

బ్రహ్మోత్తరఖండము


వ.

ఇ ట్లఖిలజనచిత్తానందకరంబును సమస్తమంగళాయతనంబును
సశేషవృక్షవాటికాజీవనౌషధమును రతిరాజవిజయకార
ణంబు నైన యవ్వసంతసమయమున నాబ్రహ్మక్షత్రియ
నందను లిరువురు వినోదార్థముగా వనమునకుం జని
యథేచ్ఛావిహారముల వర్తింపుచున్నంత నతిదూరంబునఁ
గ్రీడించుచున్న గంధర్వకన్యలం జూచి తద్విలాసాతిశయ
ములకుఁ దనమనంబున విస్మయము దీపింప శుచివ్రతుం
జూచి ధర్మగుప్తుం డి ట్లనియె.

357


శా.

అన్నా కన్గొను మివ్వనాంతరమునం దత్యంతసౌందర్యసం
పన్నాకారము లొప్ప దివ్యవనితల్ భాసిల్లుచున్నారు ద
త్సాన్నిధ్యంబున కేఁగి చూతము విలాసార్థంబుగా నీవు ర
మ్మన్నన్ భూసురనందనుం డనియె సాంత్వాలాపపూర్వంబుగన్.

358


చ.

బుధులము బ్రహ్మచారులము పూర్ణవయస్కులమై నితాంతవా
ఙ్మధురిమముం జలత్కపటమానసికంబులు గల్గుస్త్రీలస
న్నిధిఁ జరియింపఁ బోవఁ దగునే మన కిప్పుడు గ్రమ్మరంగ న
త్యధికరయంబున న్నిజగృహంబున కేఁగుట యుక్త మారయన్.

359


క.

నావిని రాజతనూభవుఁ
డావిప్రకుమారుతోడ నటులైనఁ దగన్
నీ విచట నుండు మిప్పుడు
వే వచ్చెద ననుచుఁ బలికి వేడుకఁ జనియెన్.

360


శా.

ఆరాజన్యకుమారుఁ డొక్కరుఁడ యుద్యానప్రదేశంబునం
దారమామణులం గనుంగొనఁగ నత్యానందభావంబునన్
జేరన్వచ్చినచో నొకానొకవరస్త్రీరత్న మారాసుతున్
శ్రీరంజిల్లఁగఁ జూచి యద్భుతముగాఁ జింతించెఁ జిత్తంబునన్.

361