పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/271

ఉత్తరఖండము-షష్ఠాశ్వాసము

239

⁠

శను లుదయించి యధికతపోనిరతులై ప్రవర్తిల్లుచుండిరి. అందు మహావీర్యపరాక్రముండైన సోమకుండు సకలలోకంబులుం దన బాహుబలంబున నోర్చి బ్రహ్మలోకంబు నాక్రమించి.

⁠ 70

తే.⁠

కమలసంభవు మోహితుఁగా నొనర్చి నిగమములు మంత్రములతోన పిగుల దివిచి కొని మహావార్ధి చొచ్చిన ననిమిషులును మునులు నతిభీతులుగ జగములు గలంగి.

⁠ 71

మ.⁠

క్రతుకర్మంబు లణంగె; మంత్రములు దూరంబయ్యె; నానావిధ వ్రతముల్ శీర్ణములయ్యె; వర్ణ[1]యుగధర్మంబుల్ గతంబయ్యె; నా తతసత్యంబు నశించె: లోకములకున్ దైన్యంబు వాటిల్లె; దు ర్మతుఁ డవ్వేదము లెత్తికొంచు జనినన్ బంకేజపత్రేక్షణా!

⁠ 72

వ.⁠

ఇట్లు సకలభువనంబులు భయభ్రాంతంబులై యాచారక్రియా విహీనంబులై యుండె; నట్టియెడ ననిమిషమునిసంఘంబులు వనజభవు కడకుం జని యత్తెఱం గెఱింగించి వారును నన్నలు వయుఁ గూడుకొని చనుదెంచి ముందట.

⁠ 73

స్రగ్ధర.⁠

కనిరా బ్రహ్మాదిదివ్యుల్ గగనఘనఘనాకర్షకల్లోలవీచీ జనితప్రత్యగ్రఫేనోజ్జ్వలవరకుసుమస్రగ్విలాసప్రకాశున్ ఘనలీలాయత్తదర్వీకరలలితఫణాగ్రస్ఫురద్రత్ననీరా జనరమ్యున్ విష్ణులీలాసదనమున నతిస్తంద్రు దుగ్ధాంబుధీంద్రున్.

⁠ 74

వ.⁠

కని యమ్మహోదధి విమలమహిమాతిశయంబు గొనియాడుచుం జనుదెంచి యగ్రభాగంబునఁ దెల్లదామరవిరిమీఁది తేఁటిచందం బునఁ బున్నమచందురుమీఁది లాంఛనంబు తెఱంగున వెండి కొండమీఁది నీలమేఘంబు కైవడి నతిధవళంబగు భుజంగపర్యం కమునఁ దలగడయై బెడగడరు పడగలమణులకెంజాయ రంజిల్లి కౌస్తుభరుచులతోఁ గలసి వెలుంగ నఖిలభూషణాలంకృతుండై

⁠

1. యుత (తి-హై)