పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/268

236

పద్మపురాణము

వ.⁠

అని తృతీయవ్యూహమహత్త్వంబు చెప్పి శంకరుండు చతుర్థ వ్యూహంబు వినుమని గిరిజ కిట్లనియె.

⁠ 56

క.⁠

లోకులఁ దగ రక్షింపఁగ నాకుల కగు బాధ లుడుప నారాయణుఁ డు త్సేకమున దుగ్ధవారిధి నాకల్పస్థితి వహించు ననుపమలీలన్.

⁠ 57

శా.⁠

ఆదుగ్ధాంబుధిపై సహస్రఫణివిన్యస్తాద్యరత్నప్రభా శ్రీ దైవాఱఁగఁ గుందచందనసుధాశీతాంశుసంకాశమై వేదాంతస్ఫుటదివ్యవాక్యములచే విష్ణుం బ్రశంసించుచున్ మోదంబార ననంతతల్ప మొనరున్ ముల్లోకము ల్గొల్వఁగాన్.

⁠ 58

వ.⁠

అమ్మహాతల్పంబునం బద్మనాభుండు నీలజీమూతసంకాశుండును నానారత్నవిరాజితదివ్యభూషణాలంకృతుండును శంఖచక్రగదా పద్మహస్తుండును కర్ణికారకుసుమవిలసితపీతాంబరుండును హరి చందనానులిప్తశరీరుండును బారిజాతప్రసూనకలితనీలకేశుం డును అనవరతయౌవనుండును సర్వశరణ్యుండును సకలజన కామితఫలప్రదుండునునై పవ్వళించి యున్న యప్పరమేశ్వరు నురస్స్థలంబునందు.

⁠ 59

సీ.⁠

దివ్యభూషణముల దివ్యమాల్యంబుల          దివ్యగంధంబులఁ దేజరిల్లి చంద్రికాధవళవస్త్రము పూని [1]యనురూప          యౌవనసంపద నతిశయిల్లి యూర్ధ్వబాహులయందు నురుపద్మయుగళంబు          పొలుపార హరి యురస్స్థలము బిగియఁ గౌఁగిలించిన యట్టి కరయుగ్మ మేపార          నురుతరసౌభాగ్యయుక్త యగుచుఁ

⁠

1. యనుపమ (హై)