పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/228

196

పద్మపురాణము

ఉ.⁠

ఎవ్వరు ఫాలపట్టిక వహింతురు వేడుక నూర్ధ్వపుండ్రకం బెవ్వరు శంఖచక్రముల నెంచి ధరింతురు సద్భుజంబులం దెవ్వరు దాల్తు రక్కున మహిం దులసీనలినాక్షమాలికల్ నివ్వటిలంగ వారలు పునీతులఁ జేయుదు రెల్లలోకులన్.

⁠ 75

క.⁠

హోమాగ్నితప్తచక్రం బే మనుజుఁడు పూను నాతఁ డెప్పుడుఁ బుణ్యుం డా మనుజునింటి కేగిన యా మనుజుఁడు నొందు మీఁద నవ్యయపదమున్.

⁠ 76

సీ.⁠

బహియు నంతరము నాఁబడు రెండువిధముల         లక్షణంబులు గల వక్షయముగ నందులో వెలికిఁ జక్రాదిచిహ్నంబులు         లోనికి రాగాదు లూనకునికిఁ బరమాత్మదర్శనపరతయు సర్వభూ         తహితంబు విషయాలిఁ దగులమియును బుత్త్రదారాదులమైత్రి వాటింపమి         ప్రకటయోగభ్యాసపరిచయంబు

⁠

ఆ.⁠

నన్యభక్తిలేక యాత్మేశుఁ గొలుచుట యంతరంబు లయ్యె నింతపట్టుఁ గాన శంఖచక్రగతి వైష్ణవం బది లేనివాని భక్తిహీనుఁ డండ్రు.

⁠ 77

వ.⁠

అని సుదర్శనధారణప్రభావంబు సెప్పి శంకరుండు గిరిజ కిట్లనియె.

⁠ 78

క.⁠

ధరణీదేవుఁడు నొసటను ధరియించిన మాత్ర ఘోరతరపాపములం బరిమార్చు నూర్ధ్వపుండ్ర స్థిరమాహాత్మ్యంబు వినుము సెప్పెదఁ దరుణీ!

⁠ 79