పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/199

ఉత్తరఖండము-చతుర్థాశ్వాసము

167

వ.⁠

ఇట్టి దురవస్థ లనుభవించుచు ముప్పదివేలేండ్లు [1]గోలె నున్న వాఁడ నా తెఱంగెల్ల దాఁచక చెప్పితి జలదానంబు చేసి ప్రాణంబు గావు మే దానంబులుం బ్రాణదానంబునకు [2]సరిగా వనిన పథి కుండు కరుణాయత్తచిత్తుండై తన మనంబున.

⁠ 133

క.⁠

న్యాయార్జితవిత్తంబులు పాయక సత్పాత్రమునను బహుదానంబుల్ సేయుచు సుఖులగు ధన్యుల కాయతమతి నిహపరంబు లఱచేతివగున్.

⁠ 134

వ.⁠

మఱియు నుభయలోకజిగీషులగువారు గోభూహిరణ్యరత్న ధాన్యగృహమాల్యంబులును, రథాశ్వవస్త్రవారణంబులును, సం పూర్ణాన్నఫలజలంబులును, ఛత్రచామరాందోళికావ్యజనోపానత్త ల్పకాసనవారాంగనా[3]మహిష్యాదులును, కన్యామంత్రవిద్యా [4]వనంబులును, గంధకర్పూరతాంబూలంబులును దానంబు లొసంగి యక్షయభోగలోకసౌఖ్యంబు లనుభవింతురు.

⁠ 135

క.⁠

ఆరోగ్యాయుశ్శ్రీవి ద్యారూఢులు దానఫలములని పురుషుఁడు పెం పార నిడవలయుఁ జేయని వారికి లే కునికి తథ్యవాక్యం బగుటన్.

⁠ 136

వ.⁠

అని విచారించుచున్న పథికునకు పిశాచం బిట్లనియె.

⁠ 137

సీ.⁠

జలదంబు దెసఁ జూచు చాతకం బెట్లట్ల          ని న్నాసపడి చూచుచున్నచోటఁ బ్రాణరక్షణయెడ బ్రాహ్మణోత్తమ! నీవు          తడయకు మనుడు నాతఁడు మనమున

⁠

1. వోలె (ము)
2. సరిగావని పలికిన విని (తి-హై)
3. మహిషాదులును (హై)
4. ధనంబులును (మ-తి-హై)