పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/195

ఉత్తరఖండము-చతుర్థాశ్వాసము

163

ఆ.⁠

పూర్వజన్మకర్మమున విహితంబులౌ తమ శుభాశుభములు తరుచరేంద్ర! యనుభవింపవలయు నమరులకైనను [1]దలఁగఁద్రోచుకొనఁగ నలవిగాదు.

⁠ 115

వ.⁠

అనిన విని ప్లవంగంబు విహంగంబున కిట్లనియె.

⁠ 116

చ.⁠

ఎఱుఁగుదు తథ్యమింతయు మహీసురవర్య! మతిప్రకాశతన్ గఱదలు మాని చెప్పుము ఖగత్వము నేమి నిమిత్త మొంది తీ వెఱిఁగినచంద మె ట్లనుచు నేర్పడ వేఁడిన సారసాఢ్యుఁ డ త్తెఱఁ గెఱిఁగించె వీనులకుఁ దియ్యమెలర్ప ననూనపద్ధతిన్.

⁠ 117

సీ.⁠

నర్మదాతటమున నర్మిలి నీ వొక          నలినమిత్రగ్రహణంబునాఁడు ధారుణీసురులకు దానంబు లిడుమని          నెమ్మి నాచేతికి నిష్కశతక మిచ్చిన నేఁ బురోహితుఁడనై చనవున          మదమునఁ జేసి ధర్మంబు దప్పి యమ్మహీసురులకు నల్పధనం బిచ్చి          యంతయుఁ గైకొంటిఁ జింతలేక

⁠

ఆ.⁠

యిట్లు [2]బ్రహ్మవిత్తమెల్ల విచ్ఛేదించి పుచ్చుకొనిన యట్టి భూరిపాత కమునఁ జేసి వడితి కాలసూత్రంబున నందులోని దుఃఖ మవధరింపు.

⁠ 118

వ.⁠

రక్తపల్వలంబును దుర్గంధపూయఫేనంబును క్రిమిసంకులంబు నగు నతిఘోరనరకంబున నధోముఖుండనై నాభీపర్యంతంబు మునింగి నిరుచ్ఛ్వాసుండనై క్రిములు దొలుచుచుండ నూర్ధ్వ భాగంబు తీవ్రతుండంబులగు గృధ్రవాయసంబులు పొడుచు

⁠

1. దొలఁగద్రోచుకొనఁగఁ దరముకాదు (ము-యతిభంగము)
2. బ్రాహ్మణధన మేను విశేషించి (హై)