పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/167

ఉత్తరఖండము-తృతీయాశ్వాసము

135

సీ.⁠

తెల్లమిగాఁ దొల్లి దేవద్యుతిఖ్యాతుఁ         డగు బ్రాహ్మణుఁడు గలఁ డనఘమూర్తి విష్ణుభక్తుఁడు సర్వవేదపారగుఁడు గృ         పారసవారాశి చారుచరితుఁ డొక్కనాఁ డొకచోట నొకపిశాచమునకు         శాపమోక్షము సేసె సదయబుద్ధి ననవుడు మునినాథ! యవ్విప్రుఁ డెవ్వఁ డె         వ్వనిపుత్త్రుఁ డెట్టిచో నెవ్విధమున

⁠

తే.⁠

నప్పిశాచంబుఁ గాచెను నవ్విధంబు వినఁగ నాచిత్త మెంతయు వేడ్కఁ గదిరె వెలయఁ దత్కథయంతయు విస్తరించి సమ్మదంబున నా కానతిమ్ము నెమ్మి.

⁠ 220

వ.⁠

అనిన విని రోమశుండు సకలపుణ్యోదయంబగు నయ్యితిహాసంబు చెప్పెద నాకర్ణింపుమని వేదనిధి కెఱింగించె ననినం దత్కథా క్రమంబు వినవలతుం జెప్పవే యని యడుగుటయును.

⁠ 221

ఉ.⁠

భూరితర[1]ప్రభావ! గుణభూషణవైభవ! వజ్రహస్త! ది క్పూరితకీర్తిలోల! సురభూరుహసన్నిభదానశీల! వి ద్యారసికాంతరంగ! వినయాన్విత! సూనృతవాగ్విలాస! వి స్తారవివేక! చిత్తభవసన్నిభ! సుందర! దైర్యమందిరా!

⁠ 222

క.⁠

సకలనృపనయవిశారద! ప్రకటితదిక్చక్రవాళభాసురకీర్తీ! సుకవిజనబంధుపోషణ! మకరధ్వజసుభగరూప! మధురాలాపా!

⁠ 223

1. ప్రతాప (తి-హై)