పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/162

130

పద్మపురాణము

సీ.⁠

రోమశముని మహోద్దామతేజంబున          దందహ్యమానులై తల్లడిల్లి యతనిముందట నిల్వ నసమర్థులై యటఁ          దొలఁగి యంతంతన నిలిచి; రప్పు డవ్వేదనిధి విప్రుఁ డల్లన సనుదెంచి          యమ్మహామునికి సాష్టాంగ మెరఁగి [1]మాభాగ్యవశమున మహనీయ! యిప్పు డీ         తీర్థంబునకు నరుదెంచినాఁడ;

⁠

తే.⁠

వనఘ! సజ్జనసంగమం బఖిలదోష హరణమై పుణ్యసౌఖ్యంబు లందు నరున; కట్లు గావున నేడు[2]నీయట్టి పుణ్య పురుషుఁ బొడఁగంటి మంటి నే దురితరహిత!

⁠ 201

వ.⁠

అని ప్రియంబులు పలికి రోమశమహామునికిం దద్వృత్తాంతం బంతయుం జెప్పి వీరు గంధర్వకన్యకలు. వాఁడు మదీయ పుత్త్రుండు. వీరలకు నాశాపవిముక్తి యగు తెఱం గానతిమ్మని గద్గదకంఠుండై [3]యడిగిన వేదనిధిం గరుణించి యమ్మునీం ద్రుం డిట్లనియె.

⁠ 202

క.⁠

వెఱవఁగ నేటికి వీరిం దఱుఁ గడువికృతంబులైన తమదోషములం దొఱఁగి సుఖించెడు మార్గం బెఱిఁగించెద నీకు నే నహీనగుణాఢ్యా!

⁠ 203

వ.⁠

అది యెట్లనిన నిద్దోషం బొండువిధంబునం బొలియనేరదు. వీర లిందఱు నాతోడం జనుదెంచి మాఘస్నానంబు సేసిరేని వికృత రూపంబు లణంగి దివ్యశరీరులై సుఖియింతు రని చెప్పి రోమ శుండు మఱియు నిట్లనియె.

⁠ 204

1. భాగ్యవశమ్మున మహనీయ యిప్పు డీ (ము-యతిభంగము)
2. మీ (తి-హై)
3. హస్తంబులు మోడ్చియున్న (హై)