పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/138

106

పద్మపురాణము

తే.⁠

[1]చేయవలవని కార్యంబు సేయు కతన నిట్టి దురవస్థ ప్రాపించె; నిపుడు నాకు సొలసి సిగ్గున మీ మోముఁ జూడనోడి తొలఁగి యిందున్నవాఁడ నే నలఘుచరిత !

⁠ 63

క.⁠

నా కేడుగడయు మీర వి వేకింపఁగ నన్య మెఱుఁగ విబుధోత్తమ! నేఁ డీ కష్టదురితవారిధి నే కతమునఁ గడతు నానతీవే కరుణన్.

⁠ 64

వ.⁠

అనిన వాస్తోష్పతికి వాచస్పతి యిట్లనియె.

⁠ 65

ఆ.⁠

ఏల యింత వగవ! నీ కల్మషంబెల్ల [2]విడిచిపోవునట్టి [3]విధము గలదు; తగఁ బ్రయాగ కేగి తజ్జలంబులఁ దోఁగి తనువు దోషమెల్లఁ దలఁగికొనుము.

⁠ 66

వ.⁠

అని యా క్షణంబ గంగాయమునాసంగమంబునకుం గొనిపోయి తజ్జలంబుల మాఘస్నానంబులు మూఁడుదినంబులు సేయించిన నింద్రుని శరీరంబున మునిశాపదోషంబున నైన కుయోను లన్నియుఁ దత్ప్రాజాపత్యతీర్థప్రభావంబున నేత్రంబులై వికచ కమలవనంబు చందంబునం జెలువు మిగిలె నప్పుడు.

⁠ 67

ఆ.⁠

సురలు పుష్పవృష్టిఁ గురిసిరి; దేవదుం దుభులమ్రోఁత నభము తుముల మయ్యె; నప్సరోనికాయ మాడఁగ గంధర్వ గానములు సెలంగఁ గౌశికుండు.

⁠ 68

1. చేయ దగనట్టి (తి)
2. గడచునట్టి విధము గలదు వినుము (హై)
3. వెరవు గంటి (తి)